Tacet · راهنماها
داروهایی که میتوانند باعث وزوز گوش شوند: شواهد چه میگویند و چه باید کرد
کدام داروها با وزوز گوش مرتبط هستند، چرا دوز و دفعات مصرف اهمیت دارد، کدام اثرات از بین میروند و کدام ممکن است باقی بمانند، و چرا نباید فقط به تنهایی داروی تجویزی را قطع کرد.

در این راهنما۱۳
اول: هرگز داروی تجویزی را خودسرانه قطع نکنید
اگر فکر میکنید دارویی باعث وزوز گوش شما شده یا آن را بدتر میکند، قبل از تغییر هر چیزی با پزشک تجویزکننده یا داروساز مشورت کنید. بسیاری از داروهای مرتبط برای درمان بیماریهای جدی استفاده میشوند و قطع ناگهانی آنها میتواند بیشتر از وزوز گوش به شما آسیب برساند. بقیه این راهنما توضیح میدهد چه چیزهایی شناخته شده هستند تا گفتگو به خوبی آگاهانه باشد.
کدام داروها درگیر هستند
موسسه ملی ناشنوایی و دیگر اختلالات ارتباطی آمریکا (NIDCD) وزوز گوش را به عنوان یک عارضه جانبی ممکن از برخی داروها، مخصوصاً در دوزهای بالا، ذکر میکند و داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAID) مانند ایبوپروفن، ناپروکسن و آسپیرین، برخی آنتیبیوتیکها، داروهای ضد سرطان، داروهای ضد مالاریا و داروهای ضد افسردگی را نام میبرد. NHS فهرست مشابهی ارائه میدهد: برخی داروهای شیمی درمانی، آنتیبیوتیکها، NSAIDها و آسپیرین. بودن در این فهرستها به این معنا نیست که یک دارو حتماً باعث وزوز گوش در شما خواهد شد. این بدان معناست که این ارتباط شناخته شده است و ارزش ذکر کردن به فردی که دارو را تجویز میکند دارد.
دوز و میزان مصرف اهمیت دارد
بیشتر این اثرات به میزان مصرف و دفعات آن بستگی دارد. آسپرین نمونهای است که بیشترین مطالعه روی آن انجام شده است. مرور مقالهای در سال ۲۰۰۰ توسط کازالس، صدای وزوز گوش، کاهش خفیف تا متوسط حساسیت شنوایی و تغییر در درک صداها را بعد از دوزهای بالا از سالیسیلات شرح میدهد که طی روزهای اول درمان ایجاد میشود و طی چند روز پس از قطع دارو برگشتپذیر است. همچنین این مرور اذعان میکند که افراد در حساسیت خود به طور قابل توجهی تفاوت دارند. یک قرص گاه به گاه برای سردرد با مصرف روزانه بالای دارو وضعیت متفاوتی دارد.
آنچه یک مطالعه بزرگ درباره مسکنهای روزمره یافت
مطالعه سلامت پرستاران II شامل 69,455 زن 31 تا 48 ساله بود که در شروع مطالعه وزوز گوش نداشتند و از سال 1995 تا 2017 دنبال شدند. کورهان و همکارانش دریافتند که مصرف مکرر آسپرین با دوز کم با افزایش خطر وزوز مزمن مرتبط نبود. آسپرین با دوز متوسط و مصرف مکرر آن با افزایش خطر در زنان زیر 60 سال مرتبط بود و مصرف مکرر دیگر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یا پاراستامول (استامینوفن) با افزایش خطر اندک در میان همه زنان همراه بود، بهطوری که خطر با افزایش دفعات مصرف تمایل به افزایش داشت. مصرف دارو و علائم خوداظهاری بود، دلایل مصرف داروهای مسکن مشخص نبود و نویسندگان خواستار انجام مطالعات در مردان و زنان غیرسفیدپوست شدند. اینها ارتباطات هستند، نه مدرک اینکه داروها باعث وزوز شدهاند.
کدام اثرات از بین میروند و کدام ممکن است باقی بمانند
یک مرور ۲۰۱۷ دربارهٔ اوتوکسیتی ناشی از دارو توسط لانورز-کامینسکی و همکارانش بیان میکند که سمیت گوش بسیاری از داروها پس از توقف درمان رفع میشود، اما داروهای شیمیدرمانی مبتنی بر پلاتین و آنتیبیوتیکهای آمینوگلیکوزید با کم شنوایی دائمی همراه هستند. این مرور همچنین روشهایی برای شناسایی اثرات بر شنوایی در مراحل اولیه بحث میکند. برای این درمانها، تصمیمگیری بر عهدهٔ تیم پزشکی است که خطر بر شنوایی را در برابر وضعیت در حال درمان سنجیده و موازنه میکند. اگر قصد شروع یکی از این درمانها را دارید، بپرسید آیا شنوایی شما در طول درمان بررسی خواهد شد.
علائمی که نیاز به مراجعه سریع به پزشک دارند
هر دارویی که مصرف میکنید، برخی شرایط اضطراری هستند. NHS توصیه میکند در صورت بروز وزوز گوش پس از آسیب به سر، یا همراه با کاهش شنوایی ناگهانی، ضعف در عضلات صورت یا احساس چرخش (سرگیجه)، به بخش اورژانس (A&E) مراجعه کنید یا در بریتانیا با شماره 999 تماس بگیرید و هر دارویی که مصرف میکنید را با خود بیاورید. همچنین توصیه میکند اگر وزوز گوش با ضربان قلب شما هماهنگ است، درخواست وقت فوری از پزشک عمومی کنید. خارج از بریتانیا، در همان شرایط از خدمات اورژانس و پزشک محلی خود استفاده کنید.
قبل از مراجعه، یک جدول زمانی تهیه کنید.
مفیدترین چیزی که میتوانید بیاورید یک جدول زمانی است: کی وزوز گوش شروع شد یا تغییر کرد، کدام داروها را در آن زمان شروع، متوقف یا تغییر دادید، و هر داروی مسکن یا مکمل بدون نسخه که به طور منظم مصرف میکنید، و با چه فاصله زمانی آنها را مصرف میکنید، چون تکرار مصرف اهمیت دارد. جعبهها یا یک فهرست با نامها و دوزهای دقیق را بیاورید. این به پزشک اجازه میدهد ببیند آیا زمانبندی مناسب است و آیا جایگزینی وجود دارد یا نه.
سؤالاتی که باید از پزشک یا داروساز بپرسید
آیا وزوز گوش یکی از عوارض جانبی شناخته شده این دارو است؟ آیا دوز یا زمان مصرف میتواند تغییر کند؟ آیا جایگزینی با خطر کمتر برای گوشهای من وجود دارد؟ اگر این دارو دلیل وزوز است، آیا اثر آن پس از توقف مصرف احتمالاً کاهش مییابد؟ آیا باید در طول درمان شنوایی من بررسی شود؟ داروساز اغلب میتواند به سرعت به اولین سؤالات پاسخ دهد، مخصوصاً برای محصولاتی که بدون نسخه فروخته میشوند.
داروهای ضد درد بدون نسخه نیازمند توجه هستند
داروهای ضد درد که بدون نسخه خریداری میشوند، هنگام فهرست کردن داروهای خود به راحتی فراموش میشوند. اگر چندین روز در هفته آنها را مصرف میکنید، این موضوع را بگویید و بپرسید که آیا این میزان مصرف برای شما مناسب است یا نه. به سادگی یکی را با دیگری جایگزین نکنید: یافتههای گروه مورد بررسی بالا شامل چندین نوع داروی ضد درد بود و هر یک خطرات خود را فراتر از گوشها دارد.
انتظار چه چیزی را داشته باشیم اگر دارویی تغییر کند
برای بسیاری از داروها، همانطور که در بالا توضیح داده شد، اثر بر گوش پس از توقف دارو کاهش مییابد؛ برای برخی دیگر ممکن است ادامه یابد. به هر حال، تغییر به ندرت فوری است. همچنان توجه داشته باشید که وزوز گوش در هفتههای بعد چگونه رفتار میکند و نه روز به روز، تا گفتوگوی بعدی با تجویزکننده بر اساس یک الگو باشد نه یک روز بد.
اگر وزوز گوش باقی بماند
اگر وزوز گوش پس از تغییر دارو ادامه یافت، یا اگر هیچ دارویی دخیل نباشد، رویکرد کلی به وزوز گوش اعمال میشود. دستورالعمل عملی بالینی ایالات متحده توسط تانکل و همکاران، توصیه به گرفتن تاریخچه و معاینه هدفمند، ارزیابی شنوایی سریع هنگامی که وزوز یکطرفه، مداوم یا همراه با مشکلات شنوایی است، و درمان رفتاری شناختی برای وزوز گوش پایدار و آزاردهنده میکند. این دستورالعمل مصرف مکملهای غذایی مانند جینکو بیلوبا، ملاتونین یا روی را برای درمان آن توصیه نمیکند.
هیچ دارویی خود وزوز گوش را درمان نمیکند
NIDCD بیان میکند که هیچ دارویی بهطور خاص برای درمان وزوز گوش وجود ندارد، اگرچه پزشک ممکن است داروهای ضد افسردگی یا ضد اضطراب تجویز کند تا حالت روحی را بهبود بخشد یا به خواب کمک کند. دستورالعمل ایالات متحده توصیه میکند که از داروهای ضد افسردگی، ضد تشنج، ضد اضطراب یا داروهای داخل حلزونی برای درمان معمول وزوز گوش مزمن و آزاردهنده استفاده نشود. در برابر هر محصولی که بهعنوان درمان فروخته میشود محتاط باشید.
Tacet در کجا قرار میگیرد
Tacet داروها را ارزیابی نمیکند و نمیتواند به شما بگوید که آیا یک دارو باعث مشکل شده است یا خیر. کاری که میتواند انجام دهد، پشتیبانی از گفتگو است. دفترچه روزانه آن میزان آزار دادن وزوز گوش توسط دارو را در مقیاسی از 0 تا 10 ثبت میکند، با برچسبهای اختیاری و یادداشت آزاد که میتوانید تاریخ شروع یا تغییر یک دارو را در آن بنویسید، و آن را به صورت PDF صادر میکند تا در یک قرار ملاقات همراه داشته باشید. در همین حال، صداهای آن و تایمر شبانهاش که به جای توقف ناگهانی به آرامی کاهش مییابد، میتواند لحظات آرام را قابل تحملتر کند.
سوالات
آیا ایبوپروفن میتواند باعث وزوز گوش شود؟
سازمانهای بهداشتی داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) مانند ایبوپروفن را در میان داروهایی که با وزوز گوش مرتبط هستند، به ویژه در دوزهای بالا، فهرست میکنند. در یک گروه بزرگ از زنان، استفاده مکرر از NSAID با افزایش اندکی خطر وزوز گوش پایدار مرتبط بود. اگر این داروها را اغلب مصرف میکنید، با داروساز مشورت کنید.
آیا وزوز گوش ناشی از یک دارو از بین میرود؟
اغلب بله، اما همیشه نه. وزوز گوش ناشی از دوزهای بالای آسپرین به عنوان قابل بازگشت ظرف چند روز پس از قطع دارو توصیف شده است و بسیاری از اثرات دارویی بر گوش پس از پایان درمان برطرف میشوند، اما داروهای شیمیدرمانی مبتنی بر پلاتین و آنتیبیوتیکهای آمینوگلیکوزیدی با کاهش شنوایی دائمی مرتبط هستند.
اگر فکر میکنم دارویی باعث وزوز گوش من شده است، آیا باید مصرف آن را قطع کنم؟
به تنهایی خیر. ابتدا با پزشک تجویزکننده یا داروساز صحبت کنید، جدول زمانی شروع وزوز گوش و داروهایی که مصرف آن تغییر کرده را همراه داشته باشید و بپرسید آیا جایگزینی وجود دارد یا خیر.
آیا آسپرین با دوز کم باعث وزوز گوش میشود؟
در مطالعه سلامت پرستاران II، استفاده مکرر از آسپرین با دوز کم با افزایش خطر وزوز گوش پایدار همراه نبود. وزوز گوش ناشی از آسپرین عمدتاً با دوزهای بالا گزارش شده است.
در ادامه مطلب
- NIDCD · Tinnitus
- NHS · Tinnitus
- Cazals (2000), Auditory sensori-neural alterations induced by salicylate, Progress in Neurobiology
- Curhan, Glicksman, Wang, Eavey & Curhan (2022), Longitudinal study of analgesic use and risk of incident persistent tinnitus, Journal of General Internal Medicine
- Lanvers-Kaminsky, Zehnhoff-Dinnesen, Parfitt & Ciarimboli (2017), Drug-induced ototoxicity: Mechanisms, pharmacogenetics, and protective strategies, Clinical Pharmacology & Therapeutics
- Tunkel et al. (2014), Clinical Practice Guideline: Tinnitus, Otolaryngology–Head and Neck Surgery
