NailSafe
فارسی
← بازگشت به برنامه

NailSafe · راهنماها

جویدن ناخن، کندن پوست و کندن مو: نکات مشترک BFRBها

تریچوتیلومانیا، اختلال کندن پوست و جویدن ناخن به یک خانواده تعلق دارند که رفتارهای تکراری متمرکز بر بدن نامیده می‌شوند. آنچه مشترک دارند، تفاوت‌هایشان و آنچه مفید است.

نویسنده: رومئو گامبینو ·

NailSafe — ترک جویدن ناخن
NailSafe · ترک جویدن ناخن
در این راهنما۱۴

یک خانواده، سه عادت آشنا

رفتارهای تکراری متمرکز بر بدن، که اغلب به اختصار BFRB نامیده می‌شوند، گروهی از رفتارهای مکرر هستند که به بدن خود فرد هدایت می‌شوند. یک مرور در سال ۲۰۱۳ توسط رابرتز و همکارانش سه رفتار رایج‌ترین را نام می‌برد: کندن مو، کندن پوست و جویدن ناخن. افرادی که با این رفتارها زندگی می‌کنند گزارش می‌دهند کنترل کمتری بر رفتار خود دارند، همراه با پیامدهای جسمی و روانی. نامگذاری این خانواده یک تشخیص نیست. این توضیح می‌دهد که چرا همان میل می‌تواند از ناخن به پوست یا مو منتقل شود و چرا همان روش‌ها معمولاً مفید هستند.

کندن مو: تریچوتیلومانیا

NHS تریشوتیلومانیا، که همچنین تریک نامیده می‌شود، را به عنوان ناتوانی در مقاومت در برابر تمایل به کشیدن موهای خود، از پوست سر یا از جاهایی مانند ابروها، مژه‌ها یا ریش توصیف می‌کند. این اختلال معمولاً بین سنین ۱۰ تا ۱۳ سالگی شروع می‌شود. افراد احساس تمایل شدید و افزایش تنش می‌کنند تا وقتی مو می‌کشند، سپس حس رهایی پیدا می‌کنند. مرور مقاله‌ای در سال ۲۰۱۶ توسط گرانت و چمبرلین، کشیدن مکرر مو را که منجر به ریزش مو و اختلال عملکردی می‌شود توصیف می‌کند، با تخمین‌های فراوانی نقطه‌ای بین ۰.۵٪ تا ۲.۰٪ در مطالعات جامعه.

کندن پوست: درماتیلومانیا

اختلال کندن پوست همچنین درماتیلومانیا یا اختلال خراش پوست نامیده می‌شود. NHS اشاره می‌کند که اکثر مردم گاهی اوقات پوست خود را می‌کنند و علائمی که نشان می‌دهد این کار تبدیل به اختلال شده است را فهرست می‌کند: ناتوانی در توقف، ایجاد بریدگی، خونریزی یا کبودی، کندن خال‌ها، لکه‌ها یا جای زخم‌ها برای صاف کردن آن‌ها، همیشه متوجه نبودن اینکه این کار را انجام می‌دهید، و کندن هنگام اضطراب یا استرس. یک مرور در سال ۲۰۱۲ توسط گرانت و همکارانش تخمین‌های شیوع در جامعه را بین ۱.۴٪ تا ۵.۴٪ گزارش کرده است.

جایگاه جویدن ناخن

جویدن ناخن، یا اونیکوفاژی، آشناترین عضو این خانواده است. یک مرور در سال ۲۰۱۶ توسط هالتِه و همکارانش جویدن habitual ناخن را روی ۲۰ تا ۳۰٪ از جمعیت، در تمام گروه‌های سنی، اثرگذار توصیف کرده است. این امر می‌تواند به مشکلات روانی-اجتماعی، کاهش کیفیت زندگی و عوارض برای ناخن‌ها و دهان منجر شود.

ویژگی‌های مشترک آنها

در یک مرور در سال ۲۰۱۲، Snorrason و همکارانش بررسی کردند که کشیدن مو و کندن پوست چقدر به هم مرتبط هستند. شواهد نشان می‌دهد که این دو رفتار بیشتر از آنچه تصادف پیش‌بینی می‌کند هم‌زمان رخ می‌دهند، شباهت‌های زیادی در نحوه بروز علائم و چگونگی پیشرفتشان در طول زمان دارند و ممکن است برخی عوامل خطر مشترک داشته باشند، مانند آسیب‌پذیری‌های ژنتیکی. در عمل، داشتن بیش از یکی از این رفتارها رایج است.

تنش، تسکین و حالت خودکار

NHS اشاره می‌کند که کندن مو ممکن است در پاسخ به یک وضعیت پرتنش رخ دهد، یا بدون اینکه واقعاً به آن فکر کنیم. فهرست محرک‌های آن برای کندن پوست شامل خستگی، استرس یا اضطراب، احساسات منفی مانند گناه یا شرم، و وضعیت‌های پوستی مانند آکنه یا اگزما است. بسیاری از محققان این رفتارها را به عنوان روشی برای تنظیم احساسات توصیف می‌کنند، که مدل اصلی مورد بررسی در مرور توسط رابرتز و همکارانش است. هر دو حالت اهمیت دارند: یک برنامه باید لحظات پرتنش و لحظات بی‌فکر را پوشش دهد.

مرتبط با وسواس فکری-عملی (OCD) است، اما مشابه آن نیست

تریکوتیلومانیا در DSM-5 با اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) گروه‌بندی شد، و NHS اختلال کندن پوست را به عنوان مرتبط با OCD توصیف می‌کند. گرانت و چمبرلین هشدار می‌دهند که تریکوتیلومانیا و OCD ممکن است کمتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد مشترک داشته باشند: درمان‌هایی که کمک می‌کنند کاملاً متفاوت هستند، و برخی از درمان‌های خط اول برای OCD به نظر می‌رسد در تریکوتیلومانیا بی‌اثر باشند. NHS بیان می‌کند که معمولاً داروهای ضدافسردگی برای درمان تریک تجویز نمی‌شوند. این یکی از دلایلی است که باید برای ارزیابی درخواست کرد نه اینکه فرض کنید توصیه‌های نوشته شده برای OCD صدق می‌کند.

رویکردی که بیشترین حمایت را دارد: بازگشت عادت

برای هر دو وضعیت، NHS به درمان شناختی-رفتاری اشاره دارد، از جمله یک تکنیک به نام آموزش بازگشت عادت. برای کندن مو، درمان معمولاً شامل نگهداری یک دفترچه یادداشت، شناسایی محرک‌ها و نحوه اجتناب از آنها، جایگزینی کندن با یک عمل دیگر مانند فشار دادن توپ استرس، و حمایت از عزیزان است. برای جویدن پوست، به معنای آگاه‌تر شدن از رفتار و محرک‌های آن است و سپس جایگزینی آن با چیزی کمتر آسیب‌رسان. همان روش برای جویدن ناخن نیز استفاده می‌شود.

دارو موردی است که باید با پزشک مطرح شود.

گرانت و چمبرلین داروهایی مانند N-استیل‌سیستئین یا اولانزاپین را در میان روش‌های درمان تریکوتیلومانیا همراه با بازگشت عادت ذکر می‌کنند. برای اختلال کندن پوست، گرانت و همکارانش مهارکننده‌های بازجذب سروتونین، N-استیل‌سیستئین یا نالترکسون را همراه با درمان شناختی-رفتاری ذکر می‌کنند. NHS اضافه می‌کند که داروهای مربوط به کندن پوست اغلب بیشتر توسط متخصص تجویز می‌شوند تا پزشک عمومی. هیچ‌یک از این‌ها دلیلی برای شروع مصرف خودسرانه دارو یا مکمل نیست. این یک فهرست از سوالاتی است که باید همراه خود به پزشک ببرید.

چیزهایی که می‌توانید خودتان امتحان کنید

NHS نکات عملی جمع‌آوری می‌کند. برای کشیدن مو: یک توپ ضد استرس را فشار دهید، مشت خود را محکم کنید و عضلات آن بازو را سفت کنید، از یک اسباب‌بازی فیدجت استفاده کنید، یک باندانا یا کلاه تنگ بپوشید، روی نوک انگشتان خود چسب زخم بزنید یا موهای خود را کوتاه کنید. برای کندن پوست: دست‌های خود را مشغول نگه دارید، دستکش بپوشید، ناخن‌های خود را کوتاه نگه دارید، موچین و سنجاق را دور از دسترس نگه دارید، هنگام احساس نیاز مرطوب‌کننده بزنید و هر بار کمی طولانی‌تر مقاومت کنید. برای جویدن ناخن‌ها نیز همان منطق صدق می‌کند: رفتار را سخت‌تر کنید و به دست‌های خود شغلی دیگر بدهید.

الگو را ثبت کنید، نه فقط تعداد را.

نصیحت NHS برای کندن پوست این است که زمان و مکان‌هایی را که بیشترین مواقع پوست خود را می‌کنید، شناسایی کنید. یک یادداشت مفید کوتاه است: زمان، مکان، کاری که انجام می‌دادید، احساسی که داشتید، کدام رفتار بود و به جای آن چه کاری انجام دادید. بعد از یک یا دو هفته، به دنبال لحظاتی باشید که مرتباً تکرار می‌شوند، مانند زمان استفاده از صفحه نمایش، مطالعه یا شب جلوی آینه حمام، و برای هر کدام پاسخی آماده کنید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

NHS توصیه می‌کند که در صورتی که خودتان موهایتان را می‌کنید، یا متوجه شدید که فرزندتان این کار را انجام می‌دهد، به پزشک عمومی مراجعه کنید، مخصوصاً اگر موها خورده می‌شوند، زیرا موهایی که بلعیده شوند می‌توانند در معده توپ موی ایجاد کنند و منجر به بیماری جدی شوند. برای کندن پوست، اگر نمی‌توانید متوقف شوید، اگر در حال ایجاد آسیب جدی مثل بریدگی‌هایی که ظرف چند روز بهبود نمی‌یابند هستید، یا اگر باعث ناراحتی احساسی شما می‌شود یا بر زندگی روزمره‌تان تأثیر می‌گذارد، به پزشک عمومی مراجعه کنید. همین مسئله برای ناخن جویدن که باعث آسیب پوست یا عفونی شدن آن می‌شود نیز صدق می‌کند.

پنهان کردن آن می‌تواند کارها را سخت‌تر کند

NHS اشاره می‌کند که تریک ممکن است باعث احساس شرم و عزت نفس پایین شود، و مردم اغلب سعی می‌کنند آن را برای خودشان نگه دارند. بازکردن و حرف زدن با افرادی که به آن‌ها اعتماد دارید می‌تواند کمک کند، زیرا پنهان کردن آن گاهی اضطراب را بدتر می‌کند و بسیاری از افرادی که یاد گرفته‌اند تریک خود را مدیریت کنند، می‌گویند حرف زدن درباره آن باعث کاهش کندن مو شده است. همین توصیه برای کندن پوست نیز صادق است: به دیگران بگویید، زیرا آن‌ها می‌توانند به شما کمک کنند تا متوجه شوید وقتی دارید این کار را انجام می‌دهید. این‌ها عادت‌هایی با یک نام هستند، نه نقص در شخصیت شما.

جایگاه NailSafe

NailSafe برای جویدن ناخن ساخته شده است. ثبت سریع آن نشان می‌دهد که کدام انگشت، در چه شرایطی مانند زمان استفاده از صفحه نمایش، جلسه، خستگی یا استرس، و اینکه مقاومت کردید یا جویدید، تا الگوی شما در طول زمان قابل مشاهده شود. Desk Mode، با iPhone شما بالا نگه داشته شده و دوربین جلو فعال، می‌تواند زمانی که دستتان نزدیک دهانتان است را به شما اطلاع دهد، و یک روتین کوتاه SOS به شما کاری برای انجام دادن می‌دهد وقتی که یک تمایل را حس کردید. این اپلیکیشن کشیدن مو یا کندن پوست در دیگر قسمت‌های بدن را دنبال نمی‌کند و درمانی برای تریکوتیلومانیا یا اختلال کندن پوست نیست. بخش «یادگیری» آن جویدن ناخن را بخشی از این خانواده توصیف می‌کند و به صفحات NHS درباره هر دو وضعیت لینک می‌دهد.

سوالات

رفتارهای تکراری متمرکز بر بدن چیستند؟

این رفتارها رفتارهای مکرری هستند که به بدن خود فرد هدایت می‌شوند و با احساس کنترل کاهش‌یافته بر آنها همراه هستند. سه مورد رایج آن شامل کشیدن مو، کندن پوست و جویدن ناخن است. نامگذاری این گروه به معنای تشخیص نیست، اما توضیح می‌دهد چرا روش‌های یکسان معمولاً مفید هستند.

آیا جویدن ناخن نوعی تریکوتیلومانیا است؟

نه. تریکوتیلومانیا کشیدن مو است. جویدن ناخن، کندن پوست و کشیدن مو به یک خانواده از رفتارهای تکراری متمرکز بر بدن تعلق دارند و اغلب با هم رخ می‌دهند، اما هر کدام یک رفتار متمایز هستند.

درمان تریکوتیلومانیا و اختلال کندن پوست چیست؟

NHS به درمان شناختی-رفتاری اشاره می‌کند، از جمله آموزش بازگشت عادت: نگهداری دفترچه روزانه، شناسایی محرک‌ها و جایگزینی رفتار با عملی کمتر مضر. گاهی دارو نیز استفاده می‌شود، اما تصمیم آن به عهده پزشک است.

چه زمانی باید به یک پزشک درباره کندن مو یا خاراندن پوست مراجعه کنم؟

NHS توصیه می‌کند که به پزشک عمومی مراجعه کنید اگر موهایتان را می‌کنید، به‌ویژه اگر آن‌ها را می‌خورید، اگر نمی‌توانید از کندن پوست خود دست بکشید، اگر کندن پوست باعث زخم‌هایی می‌شود که طی چند روز بهبود نمی‌یابند، یا اگر باعث ناراحتی می‌شود یا بر زندگی روزمره تأثیر می‌گذارد.

در ادامه مطلب

راهنماها

چگونه می توان محرک های ناخن جویدن را بدون خجالت قابل مشاهده کرد

یک روش ردیابی آرام برای توجه به دست ها، موقعیت ها و اقدامات جایگزینی هنگام جویدن ناخن.

NailSafe Desk Mode: تنظیم دوربین و هشدارهای از دست رفته

قبل از اعتماد به یادآور Desk Mode، دسترسی دوربین و زاویه دید را بررسی کنید.

عکس های پیشرفت ناخن: نحوه گرفتن عکس هایی که واقعاً می توانید مقایسه کنید

چرا عکس‌ها به خاطر عادتی که به کندی تغییر می‌کند، حافظه را شکست می‌دهند، ناخن‌ها با چه سرعتی رشد می‌کنند، تنظیماتی که دو عکس را با هم مقایسه می‌کنند، و چرا نباید قول داده شود که تاریخ مشخص شود.

NailSafe اشتراک‌گذاری پیشرفت: بدانید چه چیزی از برنامه خارج می‌شود

قبل از اشتراک‌گذاری کارت پیشرفت NailSafe را بررسی کرده و آن تصویر را از عکس‌های دست ذخیره‌شده و حذف آن‌ها تمایز دهید.

راهنماها · NailSafe

همه برنامه ها