Schulte tablosu: nasıl oynanır, neyi geliştirir ve zamanınızı nasıl iyileştirebilirsiniz

Schulte tablosu nedir

Schulte tablosu, rastgele yerleştirilmiş sayılardan oluşan bir ızgaradır ve siz bunları en küçükten en büyüğe doğru mümkün olduğunca hızlı bulursunuz. Klasik versiyon, 1'den 25'e kadar sayıları içeren 5×5 bir ızgaradır. İlk olarak Alman psikiyatrist ve psikoterapist Walter Schulte tarafından dikkat üzerine yapılan bir psikodiagnostik test olarak geliştirilmiştir ve önemli olan iki ölçüm, geçen süre ve yaptığınız hata sayısıdır. Günümüzde en çok hızlı okuma ve odaklanma egzersizi olarak bilinmektedir; burası genellikle hakkında en çok kafa karışıklığı yaşanan yerdir.

Nasıl oynanır, adım adım

Yeni karılmış bir ızgarayla başlayın. Önce 1’i, sonra 2’yi, sonra 3’ü ve devam ederek 25’e kadar bulun: kağıtta her sayıya işaret edin, telefonda ise üzerine dokunun. Saat, ızgaraya ilk baktığınızda başlar ve 25’te durur. Zamanlı bir denemede her zaman yeni bir düzen kullanın. Aynı ızgarayı tekrar oynarsanız, aramanızı değil, sayıların yerini hatırlamanızı ölçersiniz. Sürenizi ve hatalarınızı birlikte yazın, çünkü biri olmadan diğeri çok az şey ifade eder.

Klasik kural: gözler merkezde olsun

Geleneksel talimatlar, gözlerinizi hareket ettirmeden, ızgaranın ortasına bakmanızı ve çevresel görüşünüzle sayıları bulmanızı ister. Bu, zorlayıcı bir kuraldır. 2016 yılında yapılan bir derlemede Rosenholtz, çevresel görüşü, bilgi kaybı büyük olmasına rağmen, görsel görevlerin geniş bir yelpazesinin, görsel aramanın da dahil olduğu, temelini oluşturduğu şeklinde tanımlar. Gözlerinizi tamamen sabit tutmak zordur ve hiçbir telefon bunu kontrol etmez. Kuralı bir oynama biçimi olarak kabul edin ve sadece aynı şekilde oynandığında geçen süreleri karşılaştırın.

Zamanınızın gerçekte neyi ölçtüğü

Sayıları sırayla bulmak birkaç adımı bir araya getirir: bir hedefi taramak, onu tanımak, hangi sayının sırada olduğunu takip etmek ve parmağınızı hareket ettirmek. En iyi incelenmiş yakın akrabası, bir kişinin 1’den 25’e kadar sayıları sayısal sırayla birleştirdiği Trail Making Testi’nin A bölümüdür. 2009 yılında yapılan bir çalışmada, Sánchez-Cubillo ve meslektaşları A bölümünün esas olarak görsel algısal yetenekler gerektirdiği sonucuna varmıştır. Bir Schulte süresi en iyi aynı şekilde okunur: o ızgara üzerinde, o cihazda, o gün, görsel arama ve yanıt hızı.

Ne ölçmediği

Bir Schulte süresi bir IQ puanı, bir görme testi veya bir teşhis değildir. Tombaugh tarafından 2004 yılında 911 yetişkin üzerinde yayımlanan Trail Making Testi için normatif veriler, bu testteki performansın yaş arttıkça ve eğitim seviyesi düştükçe azaldığını göstermektedir. Bu nedenle zamanınızı, bir yabancının çevrimiçi zamanıyla karşılaştırmak, kendi önceki zamanlarınızla karşılaştırmaktan çok daha az faydalıdır. Gözlerinizde gerçek bir değişiklik fark ederseniz, bir optisyen veya doktora görünmek, bir ızgaraya güvenmekten daha iyidir.

Hızlı okuma iddiaları, kontrol edildi

Schulte tabloları genellikle hızlı okuma aracı olarak satılır, çünkü bir seferde daha fazlasını görmek, bir bakışta daha fazla okumanıza olanak tanır düşüncesine dayanır. Rayner ve meslektaşları tarafından 2016 yılında yapılan bir okuma araştırması incelemesi, hız ve doğruluk arasında bir denge olduğunu bulmuştur: örneğin, okuyucuların metni aynı şekilde anlayarak hızlarını çift veya üç katına çıkarmaları (yaklaşık 250'den 500–750 kelimeye) olası görünmemektedir. Yazarlar, dil becerisini okuma hızının merkezine koymakta ve okuma pratiği yapmayı ile kelime dağarcığını geliştirmeyi önermektedirler.

Bu pratiğin etkisi devam edecek mi?

2016 yılında, Simons ve meslektaşları beyin eğitimi şirketleri tarafından belirtilen çalışmaları gözden geçirdiler. Eğitimlerin, eğitilen görevlerde performansı artırdığına dair geniş kanıtlar buldular, yakın ilişkili görevlerde daha az kanıt buldular ve uzak ilişkili görevlerde veya günlük bilişsel performansta çok az kanıt buldular. Pratik yaparak Schulte tablolarında daha iyi olmayı bekleyin. İşte daha iyi odaklanma, daha hızlı okuma veya sporda daha keskin refleksler gibi herhangi bir geniş vaadi, bu egzersiz için kontrollü bir çalışma gösterene kadar kanıtlanmamış olarak değerlendirin.

İyi zaman olarak ne sayılır

Tablonun telefon versiyonları için güvenilir normlar yoktur. Izgaralar boyut, aralık, sayıların büyüklüğü ve hataların nasıl sayıldığı açısından farklılık gösterir, bu nedenle bir uygulama için yayımlanmış bir “ortalama süre” başka bir uygulamaya aktarılmaz. İlk denemeleriniz sadece başlangıç seviyenizdir. En faydalı karşılaştırma, iyi bir günde yapılan tek bir en iyi denemeden ziyade, aynı koşullar altında bir hafta boyunca kendi medyanınızdır.

Daha verimli nasıl arama yapılır

Kaybedilen çoğu zaman, göremediğiniz bir sayı için tüm ızgarayı tekrar taramaktan kaynaklanır. Bir sayı öne çıkmadığında, rastgele dolaşmak yerine, sabit bir tarama desenine geçin; satır satır veya merkezden spiral şeklinde. Mevcut sayıya dokunurken sonraki hedefi sessizce söyleyin. Daha deneyimli oldukça, parmağınız hala hareket ediyorken bir sonraki sayıya göz atmayı deneyin. Bunlar bu görev için stratejilerdir, daha geniş bir becerinin kanıtı değildir.

Önce doğruluk, sonra hız

Hız ve doğruluk birbirine ters düşer. Heitz bu hız–doğruluk ödünleşmesini, karar çalışmaları alanındaki en yaygın etkilerden biri olarak tanımlar. Bazı dijital versiyonlar her yanlış dokunuş için zaman cezası ekler, bu yüzden aceleyle yapılan bir hata, dikkatli bir yarım saniyeden daha maliyetli olabilir. Öncelikle hatasız temiz turlar hedefleyin, ardından temiz turlar kolay gelmeye başladığında hızınızı artırın. Birkaç hatayla hızlı bir zaman, biraz yavaş ama hatasız bir zamandan daha kötü bir sonuçtur.

Şartları aynı tutun

Zamanlar ancak şartlar aynı olduğunda karşılaştırılabilir. Aynı cihazı, aynı ızgara boyutunu ve aynı kuralı kullanın; gözler merkeze sabit ya da serbestçe hareket edebilir. Telefonu benzer bir mesafede tutun ve ekran parlaklığını benzer seviyede ayarlayın. Kötü uyku, gürültülü bir oda veya kesinti gibi olağandışı durumları not edin. Yorgun bir akşamda yapılan yavaş bir tur, o akşam hakkında bilgi verir, kalıcı bir değişiklik hakkında değil.

Basit bir çalışma rutini

Kısa, düzenli oturumlar uzun olanlardan daha okunması kolaydır. Örneğin, üç ila beş tablo oynayın, en iyi sürenizi, ortalamanızı ve hatalarınızı yazın ve süreleriniz yükselmeye başladığında durun. Gün yerine haftayı gözden geçirin: az hatayla düşen bir ortalama, görevde gerçek bir ilerlemedir. Bir oturum rahatsız edici geliyorsa durun ve yarın geri dönün, çünkü yorgunluk sürelerinizde kendini gösterir.

Denemeye değer varyasyonlar

Standart ızgara tanıdık hale geldiğinde, varyasyonlar onu ilginç kılmaya devam eder. Yaygın versiyonlar, farklı boyutlarda ızgaralar, sayılar yerine harfler veya renkli hücreler kullanır. Ayrıca 25'ten 1'e doğru sayabilirsiniz, bu da gözlerinizin beklediği sırayı değiştirir. Her varyasyonu kendi sütununda tutun: bir harf ızgarasındaki süre, bir sayı ızgarasındaki süreyle karşılaştırılamaz ve onları karıştırmak gerçek ilerlemenizi gizler.

Dual N-Back nereye uyuyor

Dual N-Back, ana n-back egzersizinin yanında Laboratuvarı'nın kısa oyunları arasında bir Schulte tablosu içerir. Her oyun 1'den 25'e kadar olan sayıları 5×5'lik bir ızgarada karıştırır; zamanlayıcı saniyenin yüzde biri hassasiyetinde çalışırken sayılara artan sırayla dokunursunuz ve her yanlış dokunuş bir saniyelik ceza ekler. Sonunda toplam sürenizi, sayılara göre ortalama sürenizi ve hatalarınızı görürsünüz. En iyi süreniz kayıt altına alınır ve Laboratuvar seviyeniz, sürenize göre oyunda en fazla bir adım yükselir. Talimatlar gözlerinizi merkeze odaklamanızı önerir, ancak uygulama nereye baktığınızı kontrol edemez ve skorları yalnızca bu görevdeki performansı gösterir.

Daha fazla bilgi

• Wikipédia · Table de Schulte
• Wikipedia · Trail Making Test
• Sánchez-Cubillo et al. (2009), Construct validity of the Trail Making Test: role of task-switching, working memory, inhibition/interference control, and visuomotor abilities, Journal of the International Neuropsychological Society
• Tombaugh (2004), Trail Making Test A and B: normative data stratified by age and education, Archives of Clinical Neuropsychology
• Rosenholtz (2016), Capabilities and limitations of peripheral vision, Annual Review of Vision Science
• Rayner, Schotter, Masson, Potter & Treiman (2016), So much to read, so little time: how do we read, and can speed reading help?, Psychological Science in the Public Interest
• Simons et al. (2016), Do “Brain-Training” Programs Work?, Psychological Science in the Public Interest
• Heitz (2014), The speed-accuracy tradeoff: history, physiology, methodology, and behavior, Frontiers in Neuroscience