چگونه از یک نمودار پاداش که مؤثر باشد استفاده کنیم، بدون اینکه تبدیل به رشوه شود

هدف یک نمودار پاداش چیست

یک نمودار پاداش، نمودار برچسب یا تخته توکن بر یک ایده ساده بنا شده است: هر بار که کودک کاری مشخص را انجام می‌دهد، یک علامت کسب می‌کند و تعداد مشخصی علامت را می‌تواند با چیزی که می‌خواهد معامله کند. این پیشرفت را قابل مشاهده می‌کند و اطمینان می‌دهد که تلاش در روزهایی که معمولاً نادیده گرفته می‌شود، دیده می‌شود. این روش راهی برای وادار کردن کودک به اطاعت فوری نیست. از آن برای کارهایی استفاده کنید که کودک شما قبلاً قادر به انجام آنهاست اما هنوز به طور مستمر انجام نمی‌دهد، مثل به موقع لباس پوشیدن یا مرتب کردن کفش‌ها.

منشاء این ایده

سیستم‌های نشانه‌ای سابقه طولانی در تحلیل رفتار کاربردی دارند. در یک مرور در سال ۱۹۸۲، آلان کزدین توصیف کرد که چگونه اقتصاد نشانه‌ای به طور گسترده در میان جمعیت‌ها و رفتارها، در درمان، بازتوانی، آموزشی و محیط‌های اجتماعی گسترش یافته است. او همچنین موانع عملی که یک دهه قبل شناسایی شده بودند را دوباره بررسی کرد، از جمله اینکه چگونه برنامه را مؤثر ساخت، مقاومت را پشت سر گذاشت و دستاوردها را پایدار و قابل انتقال پس از پایان برنامه نگه داشت. والدینی که یک نمودار استیکر روی یخچال دارند در مقیاس کوچک با همان مشکلات مواجه می‌شوند.

نگرانی به‌حق درباره رشوه

انتقاد اصلی از پاداش‌ها این است که می‌توانند علاقه خود کودک به یک فعالیت را کاهش دهند. در یک آزمایش میدانی کلاسیک در سال ۱۹۷۳، لپر، گرین و نیسبت با کودکانی کار کردند که قبلاً علاقه‌مند به یک فعالیت بودند. برخی موافقت کردند تا آن را انجام دهند تا جایزه‌ای بگیرند؛ برخی دیگر همان جایزه را به‌طور غیرمنتظره دریافت کردند، یا هیچ جایزه‌ای نگرفتند. بعد از آن، کودکانی که انتظار دریافت جایزه را داشتند، علاقه خودجوش کمتری به فعالیت نسبت به دو گروه دیگر نشان دادند. یک تحلیل فراگیر در سال ۱۹۹۹ از ۱۲۸ مطالعه توسط دسی، کوستنر و رایان نشان داد که پاداش‌های مورد انتظار و ملموس انگیزه درونی انتخاب آزاد را تضعیف می‌کنند، و پاداش‌های ملموس تمایل داشتند برای کودکان بیشتر از دانشجویان مضر باشند.

این در عمل به چه معناست

درس این نیست که پاداش‌ها همیشه مضر هستند، بلکه این است که کجا نباید از آن‌ها استفاده کرد. یک نمودار را از فعالیت‌هایی که فرزندتان از قبل دوست دارد، مثل نقاشی، خواندن برای سرگرمی یا ساختن، دور نگه دارید، زیرا آزمایش کلاسیک دقیقاً همین را اندازه‌گیری کرد: از دست دادن علاقه به فعالیتی که کودکان قبلاً از آن لذت می‌بردند. از آن برای کارهای روزمره‌ای که هیچ‌کس برای سرگرمی انجام نمی‌دهد استفاده کنید و از ابتدا برنامه‌ریزی کنید که به تدریج کنار گذاشته شود. همان تحلیل فراتحلیلی نشان داد که بازخورد مثبت هم رفتار انتخاب آزاد و هم علاقه گزارش‌شده خود را افزایش داد، که یکی دیگر از دلایل برای جفت کردن هر ستاره با چند کلمه تمجید واقعی است.

یک یا دو هدف انتخاب کنید، به صورت مثبت بیان شده.

یک نمودار با هشت هدف برای همه سخت قابل دنبال کردن است. با یک یا دو رفتار شروع کنید، به گونه‌ای که آنچه می‌خواهید ببینید را توصیف کند نه آنچه می‌خواهید متوقف شود: «کفش‌ها کنار در» به جای «وقت تلف نکن». هدف باید قابل مشاهده باشد تا کسی درباره اینکه آیا اتفاق افتاده یا نه بحث نکند و قابل دستیابی در بیشتر روزها باشد، تا نمودار موفقیت‌ها را ثبت کند نه فهرستی از شکست‌ها.

کسب پاداش را فوری و قابل مشاهده کنید

برای یک کودک خردسال، ارتباط بین رفتار و ستاره باید واضح باشد: ستاره درست بعد از انجام مرحله ظاهر شود، نه در پایان روز از حافظه. یک برچسب که کودک می‌چسباند، ستاره‌ای که روشن می‌شود، سکه‌ای که در یک شیشه انداخته می‌شود: عمل فیزیکی کمک می‌کند تا این دو به هم مرتبط شوند. کودکان بزرگ‌تر می‌توانند با تاخیر بیشتری کنار بیایند و ممکن است ترجیح دهند خودشان امتیازها را پیگیری کنند.

جوایز کوچک انتخاب کنید، اغلب نه چیزهای مادی

پاداش‌ها نیازی به پول ندارند. بسیاری از انگیزه‌بخش‌ترین آنها زمان و انتخاب‌ها هستند: یک داستان اضافه، پانزده دقیقه بازی با والدین، انتخاب شام یا موسیقی در ماشین، دوچرخه‌سواری با هم. پاداش‌های کوچک می‌توانند اغلب کسب شوند که باعث زنده ماندن نمودار می‌شود، در حالی که یک جایزه بزرگ در پایان ماه برای یک کودک کوچک بیش از حد فاصله دارد تا برای آن تلاش کند. از قبل با کودک خود روی منو توافق کنید و بگذارید او در انتخاب آن کمک کند.

از گرفتن ستاره‌ها به عنوان تنبیه خودداری کنید

ستاره‌ای که کسب شده، همچنان کسب شده باقی می‌ماند. برداشتن ستاره‌ها به‌خاطر رفتارهای نامرتبط، یک سابقه تلاش را به تهدید تبدیل می‌کند و به کودک می‌آموزد که جدول یک تله است. اگر چیزی دیگر نیاز به عواقب دارد، آن را به طور جداگانه رسیدگی کنید. جدول باید جایی باقی بماند که لحظات خوب در آن شمرده می‌شوند.

تلاش را تحسین کنید، نه استعداد کودک را

آنچه هنگام دادن یک ستاره می‌گویید مهم است. در آزمایش‌های مولر و دوئک، دانش‌آموزان کلاس پنجم که به خاطر هوششان مورد تشویق قرار گرفتند، بیشتر به اهداف عملکردی اهمیت می‌دادند تا یادگیری و پس از شکست، کمتر ادامه می‌دادند، از انجام کار کمتر لذت می‌بردند و عملکرد بدتری نسبت به کودکانی که به خاطر تلاششان تشویق شده بودند، داشتند. در یک مطالعه در خانه، گاندرسون و همکاران دریافتند که تشویق والدین به تلاش وقتی کودکان ۱۴ تا ۳۸ ماهه بودند، در ۷ تا ۸ سالگی پیش‌بینی می‌کرد که باور دارند توانایی‌ها می‌توانند رشد کنند. "تو ادامه دادی حتی وقتی سخت بود" چیزی را آموزش می‌دهد که "تو خیلی باهوشی" آموزش نمی‌دهد.

به خصوص در ابتدای کار، سازگار باشید.

نموداری که روز دوشنبه استفاده می‌شود و تا روز پنج‌شنبه فراموش می‌شود، نشان می‌دهد که ستاره‌ها تصادفی هستند. هر بار که هدف برآورده شد، ستاره بدهید، حداقل در هفته‌های اول، و قوانین تبادل را یکسان نگه دارید. بازبینی کزدین حفظ تمامیت برنامه، به عبارت دیگر اجرای آن همان‌طور که طراحی شده است، را از جمله مسائل اصلی برای سیستم‌های نشان‌دهی می‌داند. در خانه، این به سادگی به این معناست که کاری را که گفتید انجام خواهید داد، انجام دهید.

از همان روز اول خروج را برنامه‌ریزی کنید.

یک نمودار پاداش با این هدف طراحی شده است که یک رفتار را به صورت عادت درآورد و سپس از بین ببرد. زمانی که یک هدف به طور قابل اعتماد برای مدتی برآورده شد، آن را از نمودار بردارید و آن را با یک هدف جدید جایگزین کنید، یا به تدریج برای هر ستاره مراحل بیشتری درخواست کنید. هنگامی که ستاره‌ها متوقف شدند، تمجید را حفظ کنید. کازدین نگهداشت طولانی‌مدت، یعنی دستاوردهایی که پس از پایان برنامه دوام دارند، را به عنوان یکی از چالش‌های اصلی سیستم‌های توکن شناسایی کرد، به همین دلیل خروج نیاز به یک برنامه دارد نه توقف ناگهانی.

خواهران و برادران: یک سیستم، نمودارهای جداگانه

در صورت داشتن چند کودک، به هر کدام نمودار و اهداف مخصوص سن خود بدهید تا هر کودک با پیشرفت خود مقایسه شود نه با برادر یا خواهرش. یک پاداش خانوادگی مشترک، مانند شب فیلم که وقتی ستاره‌های همه جمع می‌شود باز می‌شود، یکی از راه‌های تشویق همکاری است. قوانین را برای همه یکسان نگه دارید حتی زمانی که اهداف متفاوت هستند.

وقتی یک نمودار کافی نیست

چارت پاداش یک ابزار روزمره برای والدین است. اگر رفتار دشوار مکرر، شدید یا در حال بدتر شدن باشد، یا اگر نگران توجه، اضطراب یا رشد هستید، با پزشک فرزندتان صحبت کنید. برای کودکان پیش‌دبستانی ۴ و ۵ ساله‌ای که با ADHD تشخیص داده شده‌اند، آکادمی آمریکایی اطفال توصیه می‌کند که آموزش والدین مبتنی بر شواهد در مدیریت رفتار به عنوان اولین خط درمان ارائه شود. این برنامه‌ای است با متخصصان آموزش دیده، نه چیزی که یک چارت جایگزین آن شود.

جایگاه Bravi

Bravi این سیستم را در برنامه روزانه کودک شما روی iPhone و آی‌پد می‌سازد. هر مرحله تکمیل شده یک تا سه ستاره روشن می‌کند، همان‌طور که شما انتخاب می‌کنید، در یک شیشه ستاره. کودک شما برای گرفتن جایزه به فروشگاه جوایز می‌رود، و تنها شما می‌توانید آن را پشت دروازه والدین تأیید کنید. شما هزینه هر جایزه را تعیین می‌کنید، از ایده‌هایی مانند یک داستان دیگر، پانزده دقیقه بازی با بزرگسال یا انتخاب شام انتخاب می‌کنید، یا خودتان جایزه‌ای ایجاد می‌کنید. یک برچسب هر برنامه تکمیل‌شده را مشخص می‌کند و نمای هفتگی ستاره‌ها و روندها را نشان می‌دهد. اگر کاغذ را ترجیح می‌دهید، Bravi همچنین نمودار ۱۰ ستاره یا ۲۰ ستاره را چاپ می‌کند، و این سایت نمودارهای ستاره‌ای قابل چاپ رایگان ارائه می‌دهد.

در ادامه مطلب

• Lepper, Greene & Nisbett (1973), Undermining children’s intrinsic interest with extrinsic reward: A test of the “overjustification” hypothesis, Journal of Personality and Social Psychology
• Deci, Koestner & Ryan (1999), A meta-analytic review of experiments examining the effects of extrinsic rewards on intrinsic motivation, Psychological Bulletin
• Kazdin (1982), The token economy: A decade later, Journal of Applied Behavior Analysis
• Mueller & Dweck (1998), Praise for intelligence can undermine children’s motivation and performance, Journal of Personality and Social Psychology
• Gunderson, Gripshover, Romero, Dweck, Goldin-Meadow & Levine (2013), Parent praise to 1- to 3-year-olds predicts children’s motivational frameworks 5 years later, Child Development
• Wolraich et al. (2019), Clinical practice guideline for the diagnosis, evaluation, and treatment of attention-deficit/hyperactivity disorder in children and adolescents, Pediatrics