روتین تصویری صبحگاهی برای کودکان: راه‌اندازی‌ای که از غر زدن جلوگیری می‌کند

چرا صبح‌ها از هم می‌پاشند

یک صبح مدرسه از کودک کم‌سن می‌خواهد یک سری کارهای کوچک را به ترتیب درست انجام دهد، در حالی که بر ساعتی که نمی‌تواند بخواند رقابت می‌کند و هنوز نیمه‌خواب است. اکثر کودکان نمی‌توانند آن توالی را در ذهن نگه دارند و بسیاری هنوز نمی‌توانند یک لیست نوشته شده را بخوانند. بنابراین والدین تبدیل به لیست می‌شوند: «کفش‌ها. کفش‌ها! دندان‌هایت را مسواک زدی؟» یک روتین تصویری آن لیست را از صدای شما خارج می‌کند و جایی قرار می‌دهد که کودک شما بتواند آن را ببیند، بنابراین یادآوری دیگر لازم نیست از طرف شما باشد.

تحقیقات در مورد روتین‌ها چه نشان می‌دهد و چه نشان نمی‌دهد

روال‌های خانوادگی برای دهه‌ها مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. یک مرور در سال ۲۰۰۲ توسط فیزی و همکارانش، که ۳۲ مقاله منتشر شده از سال ۱۹۵۰ را پوشش داده بود، نشان داد که روال‌های خانوادگی با شایستگی والدگری، سازگاری کودکان و رضایت زناشویی مرتبط هستند. این مرور در مورد محدودیت‌های خود صریح است: روش‌های ناسازگار اندازه‌گیری روال‌ها، نمونه‌های راحت و عدم تفکیک واضح بین تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم. یک مرور بعدی توسط اسپانیولا و فیزی، روال‌ها را به عنوان ساختاری قابل پیش‌بینی که رفتاری را هدایت می‌کند و جوی احساسی که از رشد اولیه حمایت می‌کند، توصیف می‌کند. به طور خلاصه، روال‌ها با چیزهای خوب همراه هستند؛ هیچ‌کس نشان نداده که یک نمودار روی یخچال آن‌ها را ایجاد می‌کند.

چرا تصاویر بهتر از کلمات عمل می‌کنند

یک کودک سه یا چهار ساله نمی‌تواند «مسواک زدن دندان‌ها» را بخواند، اما می‌تواند نقاشی یک مسواک را تشخیص دهد. یک تصویر نیز دو مزیت نسبت به یادآوری شفاهی دارد: در جای خود باقی می‌ماند و در تکرار پنجم عصبانی به نظر نمی‌رسد. آکادمی آمریکایی اطفال می‌گوید کودکان بهترین عملکرد را وقتی دارند که روال‌ها منظم، پیش‌بینی‌پذیر و یکنواخت باشند و توصیه می‌کند که به کودکان کوچک دستورالعمل‌های ساده و گام به گام داده شود. یک ردیف کارت‌های تصویری دقیقاً همین است: دستورالعمل‌های گام به گام که همیشه در دسترس هستند، به همان ترتیب، هر روز مدرسه.

با مشاهده یک صبح واقعی شروع کنید

قبل از اینکه چیزی طراحی کنید، یک صبح عادی را تماشا کنید و بنویسید که واقعاً چه اتفاقی می‌افتد، به ترتیب، با زمان‌های تقریبی. کجا گیر می‌کند؟ اغلب چند نقطه مشخص است: لباس پوشیدن، صبحانه‌ای که طول می‌کشد، کفش و کت کنار در. برنامه روزانه را حول صبح واقعی خود بسازید، نه صبح ایده‌آل. اگر کودک شما همیشه قبل از لباس پوشیدن غذا می‌خورد، آن ترتیب را حفظ کنید. برنامه‌ای که با عادات خانواده می‌جنگد دوام نخواهد داشت.

آن را کوتاه و مشخص نگه دارید

فقط مراحل فراموش‌شده یا مراحل مشکل‌ساز برای کودک خود را شامل شوید، نه همه چیزهایی که اتفاق می‌افتد. ممکن است برای «بیدار شدن» نیازی به کارت نباشد؛ اما برای «کفش پوشیدن» احتمالاً لازم است. هر کارت باید یک عمل مشخص را نام ببرد که کودک بتواند آن را کامل کند و به عنوان انجام شده مشاهده کند: «لباس پوشیدن» به جای «آماده شدن». برای کودک کوچک، مراحل کمتر راحت‌تر دنبال می‌شوند و شما همیشه می‌توانید یک مرحله اضافه کنید وقتی نسخه اول بدون مشکل اجرا شد. کودک بزرگ‌تر می‌تواند فهرست طولانی‌تر را مدیریت کند، مخصوصاً اگر خودش در نوشتن آن کمک کرده باشد.

نمایش یک مرحله به کودکان خردسال در هر زمان

یک نمودار با ده تصویر می‌تواند به همان اندازه یک فهرست گفتاری کودک را تحت فشار قرار دهد. در سنین حدود سه تا پنج سال، اغلب کمک می‌کند که مرحله کنونی را بزرگ نشان دهید یا فقط مرحله کنونی را نشان دهید. کودک آن را کامل می‌کند، علامت انجام آن را می‌زند و مرحله بعدی ظاهر می‌شود. کودکانی که خواندن را یاد گرفته‌اند و روال را می‌دانند می‌توانند به یک چک‌لیست ساده که خودشان آن را تیک می‌زنند، رجوع کنند که به آن‌ها مالکیت آن را می‌دهد.

کار را به شب قبل منتقل کنید

آکادمی آمریکایی اطفال پیشنهاد می‌کند که تا حد امکان شب قبل کارها را مرتب کنید تا صبح‌ها روان‌تر پیش برود. در عمل: لباس‌ها انتخاب و چیده شوند، کیف مدرسه آماده و کنار در قرار گیرد، کفش‌ها سر جایشان باشند. این‌ها می‌توانند آخرین مراحل برنامه شبانه شوند، بنابراین جدول صبح کوتاه‌تر می‌شود و کسی مجبور به عجله نیست.

درون برنامه گزینه‌هایی ارائه دهید

همین راهنمایی توصیه می‌کند که در صورت امکان به کودکان انتخاب بدهید تا از مشاجرات آخرین لحظه جلوگیری شود. خود روال قابل مذاکره نیست، اما چیزهای کوچک درون آن قابل انتخاب هستند: کدام یک از دو لباس، کدام صبحانه، مسواک زدن قبل یا بعد از لباس پوشیدن اگر ترتیب برای شما مهم نیست. دادن انتخاب به کودک حس کنترل می‌دهد که برنامه‌ریزی شما را به هم نمی‌زند.

استفاده از تایمر در مواقعی که زمان طول می‌کشد

تایمر در مراحلی که معمولاً طولانی می‌شوند مفید است، مانند لباس پوشیدن یا صبحانه، و در مراحلی که چند ثانیه طول می‌کشند لازم نیست. یک تایمر تصویری که کوچک می‌شود یا خالی می‌شود، گذر زمان را به کودکی که هنوز نمی‌تواند ساعت بخواند نشان می‌دهد. فضای آرام را حفظ کنید: هدف این است که زمان قابل مشاهده باشد، نه اینکه صبح را به یک مسابقه تبدیل کنیم. اگر تایمر قبل از اتمام مرحله به پایان رسید، به سادگی ادامه دهید یا کمک کنید، بدون اینکه آن را شکست بدانید.

از یادآوری کردن تا اشاره کردن

وقتی روال ایجاد شد، روش ورود خود را تغییر دهید. وقتی فرزندتان تأخیر می‌کند، به نمودار اشاره کنید یا بپرسید «نمودارت چه می‌گوید؟» به جای تکرار دستورالعمل. اطلاعات اکنون از روال می‌آید و نقش شما پشتیبانی از آن است. آکادمی آمریکایی پزشکان کودکان توصیه می‌کند کاری را که فرزندتان انجام می‌دهد توصیف کرده و آن را تحسین کنید، به عنوان مثال «خیلی سخت کار می‌کنی» یا مرحله‌ای که تازه به پایان رسانده است نام ببرید. توجه به آنچه خوب پیش می‌رود، آماده‌سازی فردای بهتر از اظهار نظر در مورد آنچه اشتباه رفته است، است.

جوایز: اختیاری، کوچک و برنامه‌ریزی‌شده

بسیاری از خانواده‌ها برنامه روزانه را با ستاره‌ها یا برچسب‌ها همراه می‌کنند. این می‌تواند مؤثر باشد اگر پاداش از قبل توافق شده باشد، کوچک باقی بماند و پیشرفت را نشان دهد، نه این‌که همکاری را یک قدم به یک قدم خریداری کند. تحقیقات درباره پاداش‌ها همچنین هشدار می‌دهند در مورد فعالیت‌هایی که کودک از قبل از آن لذت می‌برد، مراقبت به عمل آید، که موضوع راهنمای ما درباره نمودارهای پاداش است. یک برنامه روزانه خوب طراحی شده همچنان باید در روزهایی که هیچ‌کس ستاره‌ها را نمی‌شمارد، موثر باشد.

آن را در طول هفته ارزیابی کنید، نه صبح‌ها

روزهای اول یک برنامه جدید معمولاً سخت‌ترین‌ها هستند، صرفاً به این دلیل که جدید است. آن را در هر روز مدرسه ثابت نگه دارید، از طراحی مجدد آن بعد از یک صبح بد خودداری کنید، و نگاه کنید به اینکه هفته چطور گذشت نه امروز چطور گذشت. وقتی یک مرحله مرتب شکست می‌خورد، آن مرحله را تغییر دهید، نه کل نمودار.

وقتی صبح‌ها همچنان سخت هستند

اگر صبح‌ها با وجود یک برنامه واضح همچنان مبارزه‌آمیز هستند، ابتدا به عصر نگاه کنید. آکادمی آمریکایی پزشکی خواب توصیه می‌کند که کودکان ۳ تا ۵ ساله در ۲۴ ساعت، شامل چرت‌ها، ۱۰ تا ۱۳ ساعت خواب داشته باشند و کودکان ۶ تا ۱۲ ساله ۹ تا ۱۲ ساعت. کودکی که کمبود خواب دارد ممکن است صبح‌ها با مشکل مواجه شود، مهم نیست نمودار چه می‌گوید. اگر نگرانی‌های گسترده‌تری درباره توجه، اضطراب یا رشد دارید، با پزشک فرزندتان صحبت کنید. یک برنامه روزانه یک ابزار عملی است، نه یک تشخیص یا درمان.

جایی که Bravi قرار می‌گیرد

Bravi یک برنامه iPhone و آیپد است که این نوع روال را به مراحل تصویری تبدیل می‌کند. در نمای کودک، یک کارت کل صفحه را پر می‌کند: یک تصویر، یک کلمه و یک دکمه «تمام!» که توسط صدای سیستم یا صدای ضبط شده خودتان خوانده می‌شود. می‌توانید یک تایمر تصویری به مراحل اضافه کنید که زمان‌دار هستند، با هشدار ملایم اختیاری قبل از پایان. سه برنامه آماده صبحگاهی مدرسه، برای سنین ۳–۵، ۶–۸ و ۹–۱۲، به صورت مرحله به مرحله قابل ویرایش هستند، با ۱۰۶ مرحله مصور یا عکس‌های خودتان. هر مرحله تکمیل شده یک ستاره روشن می‌کند و مرحله فعلی نیز می‌تواند در ویجت صفحه اصلی و روی صفحه قفل نمایش داده شود. برای خانواده‌هایی که کاغذ را ترجیح می‌دهند، این سایت همچنین جدول‌های روال قابل چاپ رایگان ارائه می‌دهد.

در ادامه مطلب

• Fiese, Tomcho, Douglas, Josephs, Poltrock & Baker (2002), A review of 50 years of research on naturally occurring family routines and rituals: Cause for celebration?, Journal of Family Psychology
• Spagnola & Fiese (2007), Family routines and rituals: A context for development in the lives of young children, Infants & Young Children
• Paruthi et al. (2016), Recommended amount of sleep for pediatric populations: A consensus statement of the American Academy of Sleep Medicine, Journal of Clinical Sleep Medicine
• HealthyChildren.org (American Academy of Pediatrics): The importance of family routines
• HealthyChildren.org (American Academy of Pediatrics): How to shape and manage your young child’s behavior
• HealthyChildren.org (American Academy of Pediatrics): What’s the best way to discipline my child?