Obgryzanie paznokci u dzieci: spokojny przewodnik dla rodziców

Powszechne i zwykle nie kryzysowe

Jeśli Twoje dziecko obgryza paznokcie, jest w dużym towarzystwie. W przeglądzie przeprowadzonym w 1990 roku przez Leunga i Robsona oszacowano, że od 28 do 33 procent dzieci w wieku od siedmiu do dziesięciu lat i 45 procent nastolatków obgryza paznokcie. Badanie społeczne przeprowadzone w 2011 roku przez Ghanizadeha i Shekoohi, w którym ankietowano rodziców 743 dzieci ze szkoły podstawowej w Shiraz w Iranie, wykazało, że 22,3 procent dzieci obgryzało paznokcie w ciągu ostatnich trzech miesięcy. Liczby różnią się w zależności od badań i populacji, ale opisują powszechne zachowanie.

Często występuje rodzinnie

W tym samym badaniu z 2011 roku 36,8 procent dzieci, które obgryzały paznokcie, miało co najmniej jednego członka rodziny, który też to robił, przy czym starsze dzieci częściej obgryzały paznokcie. Wśród sugerowanych przyczyn Leung i Robson wymieniają naśladownictwo innych członków rodziny i dziedziczność. Tu nie chodzi o winę. Jest to praktyczne: jeśli obgryzasz własne paznokcie, Twoje dziecko może to zobaczyć, a praca nad swoimi nawykami w połączeniu z ich może być jedną z najbardziej przekonujących rzeczy, jakie robisz.

Co zwykle to wyłącza

Przyczyny sugerowane w literaturze są zwyczajne. Leung i Robson wspominają o stresie, naśladowaniu członków rodziny, dziedziczności, przeniesieniu z wcześniejszego nawyku ssania kciuka i źle utrzymanych paznokciach. Artykuł Tanaki i współpracowników z 2008 roku dodaje niepokój, samotność i brak aktywności. Na co dzień zwracaj uwagę na sytuacje, a nie na dziecko: długie podróże samochodem, czas przed ekranem, trudna praca domowa, poczekalnie, napięte chwile w szkole. Schemat zwykle staje się wyraźny w ciągu tygodnia lub dwóch cichej obserwacji.

Dlaczego zrzędzenie przynosi odwrotny skutek

Instynkt podpowiada, by za każdym razem to podkreślać. Tanaka i współpracownicy twierdzą, że karanie, wyśmiewanie, dokuczanie i groźby nie są właściwym podejściem, a kluczem do sukcesu jest zgoda i współpraca osoby obgryzającej paznokcie. Leung i Robson zalecali używanie przypomnień wyłącznie za zgodą dziecka. Dziecko, które jest stale korygowane, ma tendencję do uczenia się gryzienia tam, gdzie nikt nie widzi, co usuwa świadomość, od której zależy jakikolwiek prawdziwy postęp i dodaje napięcia do nawyku, który napięcie może podsycać.

Zacznij od rozmowy, a nie od reguły

Wybierz spokojny moment, a nie moment, w którym przyłapiesz je na gryzieniu. Zapytaj, czy gryzienie im przeszkadza i czy chcieliby, aby ktoś pomógł im zaprzestać. Jeśli odmówią, ta odpowiedź również będzie informacją, a najbardziej użyteczną rzeczą, jaką możesz zrobić, będzie poczekać i zadbać o paznokcie. Jeśli powiedzą „tak”, uzgodnijcie wspólnie, jak ma wyglądać pomoc, na przykład prywatny sygnał, którego możesz użyć w miejscu publicznym, którego nikt inny nie zauważy, i uzgodnij, że mogą Ci powiedzieć, kiedy nie pomoże.

pielęgnacja paznokci to najłatwiejsza wygrana

Najprostszy krok jest fizyczny. Amerykańska Akademia Dermatologii zaleca krótkie przycinanie paznokci, ponieważ jest mniej do obgryzania. Utrzymuj je gładkie, a podarte kawałki skóry obok paznokci zajmij się ich obcięciem, zamiast zostawiać je do znalezienia przez zęby, ponieważ Amerykańska Akademia Dermatologii wymienia podarte kawałki skóry obok paznokci wśród fizycznych czynników wyzwalających gryzienie. Leung i Robson opisują pielęgnację paznokci i skórek jako ważną część leczenia. Spraw, aby pielęgnacja paznokci stała się rutyną, a nie reakcją na gryzienie.

Daj rękom coś do zrobienia

Amerykańska Akademia Dermatologii sugeruje zastąpienie nawyku dobrym, na przykład zabawą piłką antystresową lub wiercącą się zabawką, gdy pojawi się potrzeba, tak aby ręce były zajęte i znajdowały się z dala od ust. W przypadku dziecka pozwól mu wybrać przedmiot. Trzymaj go tam, gdzie zwykle zdarza się gryzienie, w samochodzie, przy stole do odrabiania lekcji lub obok sofy. Przedmiot, który sami wybrali, jest znacznie bardziej prawdopodobne, że zostanie użyty niż ten, który został im przekazany w ramach korekty.

Chwal wysiłek, a nie paznokcie

Leung i Robson wymieniają pozytywne wzmocnienie i regularne kontrole jako ważne elementy leczenia. Chwal momenty, w których Twoje dziecko zauważyło potrzebę i zrobiło coś innego, a nie tylko dzień, w którym jego paznokcie wyglądają lepiej, ponieważ zauważanie jest umiejętnością. Jeśli korzystasz z nagrody, uzgodnijcie ją wspólnie z wyprzedzeniem i niech będzie mała i powiązana z wysiłkiem. Regularne, dyskretne kontrole, być może raz w tygodniu, działają lepiej niż codzienne kontrole rąk.

Spójrz na stres, nie tylko na palce

Leung i Robson zalecają, aby leczenie było ukierunkowane na wszelkie przyczyny stresu. Jeśli ostatnio nasiliło się gryzienie, zapytaj, co jeszcze się zmieniło: nowa szkoła, nowe rodzeństwo, problemy z przyjaźnią, zły sen, okres egzaminów. Paznokcie mogą być najbardziej widoczną oznaką czegoś, na co Twoje dziecko nie znalazło jeszcze słów. Pomoc w uporaniu się z podstawowym zmartwieniem często pośrednio zmniejsza gryzienie i ma to znaczenie samo w sobie.

A co z gorzkim lakierem?

Powszechnie sprzedawany jest w tym celu gorzki lakier do paznokci, a Amerykańska Akademia Dermatologii opisuje go jako bezpieczny, ale okropny w smaku. W przypadku dzieci obowiązują dwie przestrogi. Sprawdź etykietę produktu pod kątem wieku, a w razie wątpliwości zapytaj farmaceutę. Rozważ także to podejście: Tanaka i współpracownicy wymieniają preparaty o gorzkim smaku stosowane jako przypomnienia wśród podejść, które same w sobie nie są odpowiednie. Jeśli z niego korzystasz, używaj go za zgodą dziecka, jako jednego z narzędzi w planie, którego jest częścią.

Nastolatki potrzebują innego podejścia

Szacunki Leunga i Robsona dotyczące nastolatków były wyższe niż w przypadku młodszych dzieci, a nastolatki są zwykle bardziej świadome swoich dłoni. W tym wieku przypomnienia od rodziców mogą wydawać się uciążliwe. Oferuj informacje i narzędzia, szanuj ich decyzję o tym, czy i kiedy działać, i pozwól im samodzielnie opracować plan. Nastolatek, który decyduje się śledzić swój nawyk, mając dostęp do wsparcia, gdy o to poprosi, jest w znacznie silniejszej pozycji niż ten, który jest monitorowany.

Kiedy porozmawiać z lekarzem

Należy porozmawiać z lekarzem dziecka, jeśli występuje krwawienie, powtarzające się urazy lub oznaki infekcji, takie jak zaczerwienienie, obrzęk, uczucie ciepła lub ropa wokół paznokcia, które NHS wymienia jako powody wizyty u lekarza rodzinnego. Poproś także o poradę, jeśli gryzienie wiąże się z innymi powtarzającymi się zachowaniami, takimi jak wyrywanie włosów lub skubanie skóry, jeśli powoduje u dziecka znaczny stres lub jeśli masz szersze obawy dotyczące niepokoju, uwagi lub nastroju. W badaniu przeprowadzonym w 2008 roku na dzieciach kierowanych do kliniki zdrowia psychicznego Ghanizadeh stwierdziła, że obgryzanie paznokci jest częste i poradziła lekarzom, aby o to pytali.

Czego się spodziewać

Postęp jest powolny i nierówny, a paznokcie rosną miesiącami, więc wygląd pozostaje daleko w tyle za wysiłkiem. Amerykańska Akademia Dermatologii zauważa, że obgryzanie paznokci zwykle rozpoczyna się w dzieciństwie i może trwać do dorosłości, dlatego nie ma gwarancji wieku, w którym samoistnie ustanie. Staraj się mieć mniej zauważalnych i przerywanych epizodów, zdrowszą skórę wokół paznokci i dziecko, które czuje się wspierane, a nie obserwowane. To realne korzyści jeszcze zanim zmienią się paznokcie.

Gdzie pasuje NailSafe

NailSafe przeznaczony jest dla kogoś, kto chce zmienić swoje nawyki, więc pasuje do starszego dziecka lub nastolatka, który zdecyduje się z niego korzystać, przy wsparciu rodzica. Dziennik zdjęć wykorzystuje spójne kadrowanie, aby pokazać zmiany na przestrzeni miesięcy bez obiecanego terminu, zapis wyzwalający pomaga im dostrzec własny wzór, a krótka procedura SOS daje im coś do zrobienia, gdy zauważą potrzebę. Nie jest to narzędzie do obserwacji kogoś innego, nie jest to diagnoza ani leczenie.

Więcej informacji

• Leung & Robson (1990), Nailbiting, Clinical Pediatrics
• Ghanizadeh & Shekoohi (2011), Prevalence of nail biting and its association with mental health in a community sample of children, BMC Research Notes
• Tanaka, Vitral, Tanaka, Guerrero & Camargo (2008), Nailbiting, or onychophagia: a special habit, American Journal of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics
• Ghanizadeh (2008), Association of nail biting and psychiatric disorders in children and their parents in a psychiatrically referred sample of children, Child and Adolescent Psychiatry and Mental Health
• American Academy of Dermatology: How to stop biting your nails
• NHS: Nail problems