Clutch · मार्गदर्शक
जेव्हा तुम्हाला काय म्हणावे हे माहित नसते तेव्हा काय उत्तर द्यावे
एखाद्या संदेशासाठी शांत पद्धत जी तुम्हाला विश्रांती देते: दुसऱ्या व्यक्तीने काय सामायिक केले ते नमूद करा, त्याचे उत्तर द्या, तुमच्याकडून एक गोष्ट जोडा, आणि थोडक्यात उत्तर पुरेसे की नाही हे जाणून घ्या.

या मार्गदर्शकामध्ये६
साधा संदेश का तुम्हाला रिक्त ठेवू शकतो
संदेशासमोर रिक्त मन असणे म्हणजे सहसा काहीच म्हणण्यासारखे नाही असे नाही. जास्तदा संभाव्य उत्तरे खूप असतात, आणि प्रत्येकाला एक धोका असतो असे वाटते: खूप थंड, खूप उत्साही, खूप लांब. संदेश जास्त काळ थांबतो तितके उत्तर द्यायाचे वजन जास्त वाटते. पहिला टप्पा म्हणजे धोके कमी करणे: उत्तर हे संभाषणातील एक टप्पा आहे, नात्यावरील अंदाज नाही.
टप्पा एक: दुसऱ्या व्यक्तीने काय सामायिक केले ते नमूद करा
पुनः संदेश वाचा आणि विचार करा की तो काय करत आहे. तो समाचार शेअर करत आहे का, प्रश्न विचारत आहे का, योजना बनवत आहे का, की फक्त संपर्क साधत आहे का? जर एखादी प्रतिक्रिया चुकीची गोष्ट उत्तर देते, तरी ती चांगली लिहिलेली असली तरीही अयोग्य वाटते. जेव्हा कोणी चांगली बातमी शेअर करते, तेव्हा गेबल आणि सहकाऱ्यांद्वारे जवळच्या नातेसंबंधांवर केलेल्या संशोधनात आढळले की उत्साही, उत्सुक प्रतिक्रिया चांगल्या नात्यांशी संबंधित आहे, तर एक सपाट किंवा विचलित प्रतिक्रिया तसे नाही. त्यामुळे तुमच्या शैलीबद्दलच्या चिंतेने सुरूवात न करता त्यांच्या सामग्रीपासून सुरुवात करा.
दुसरा टप्पा: उत्तर द्या, नंतर एक गोष्ट जोडा
एक विश्वासार्ह रचना यामध्ये तीन छोट्या भागांचा समावेश असतो. प्रथम, जे काही सांगितले गेले त्यावर प्रतिसाद द्या: “तो आठवडा खूप लांब वाटतोय असं दिसतं.” दुसरे, कोणत्याही थेट प्रश्नाचे थेट उत्तर द्या. तिसरे, स्वतःकडून एक गोष्ट जोडा, जसे की एक तपशील, एक छोटा मत किंवा एक पुढील प्रश्न. ह्वांग आणि सहकार्यांनी केलेल्या अभ्यासांनी असे आढळले की, जे लोक पुढील प्रश्न विचारतात त्यांना त्यांच्या संभाषण भागीदारांकडून अधिक पसंती मिळते, आणि बहुतेक लोकांना हा परिणाम अपेक्षित नसतो. एक प्रश्न पुरेसा आहे; सलग तीन प्रश्न विचारल्यास ते मुलाखतीसारखे वाटते.
जेव्हा एक छोटा उत्तर हा योग्य उत्तर असतो
प्रत्येक संदेशासाठी परिच्छेद आवश्यक नाही. एक पुष्टीकरण, आभार किंवा लवकर प्रतिक्रिया एक ओळीत पूर्ण होऊ शकते, जोपर्यंत ती स्पष्टपणे पूर्ण होते: “समजलं, सात वाजता भेटू.” एक लहान उत्तर फक्त तेव्हा समस्या बनते जेव्हा दुसर्या व्यक्तीनं एखादा विषय सुरू केला आहे आणि पुढे चालू ठेवण्यासाठी काहीही मिळत नाही. जर तुम्हाला वेळ हवा असेल, तर तसे सांगा: “मी याला योग्यरित्या उत्तर द्यायचं आहे. मी आज रात्री लिहीन.” हे एक पूर्ण उत्तर आहे.
सर्वप्रथम एक मसुदा लिहा
तुम्ही कोणीतरी पाहत नसतानाही तुम्ही पाठविलेलं उत्तर टाइप करा, नंतर त्या आवृत्तीत सुधारणा करा, परिपूर्ण वाक्याची वाट पाहू नका. जर उशीर खरोखर असेल तरच हळूहळू माफी काढा. त्याच संकल्पनेची दुसरी स्पष्टीकरण काढा. एकदा त्याला जोरात वाचा: जर तुम्ही ते त्या व्यक्तीच्या समोर म्हणणार नाहीत, तर बदल करा.
Clutch कुठे बसतो
Clutch ही iPhone साठी विकासाधीन एक संदेश स्टुडिओ आहे. त्याचे Reply ideas टूल पाच दैनंदिन परिस्थितीसाठी तीन पूर्ण वाक्यरचना दाखवते, ताकि टोनांची बाजू बाजूने तुलना करता येईल, आणि प्रत्येक सुचवलेला पर्याय कॉपी करण्यापूर्वी संपादित करता येतो. हे आधीच लिहिलेले शब्दरचना विचार आहेत, दुसऱ्या व्यक्तीच्या भावना वाचण्याचे नाहीत, आणि Clutch स्वतःहून काहीही पाठवत नाही. हे अॅप अजून App Store वर उपलब्ध नाही.
प्रश्न
उत्तर देण्याआधी मी किती वेळ थांबू शकतो?
कोणतीही सार्वत्रिक नियम नाही. महत्त्वाचे म्हणजे दुसऱ्या व्यक्तीला फक्त गेस करायला लागू नये: पूर्ण उत्तर नंतर येईल असे छोटं संदेश देणं खूप चांगलं आहे, जपून ठेवल्यापेक्षा मोठ्या क्षमायाचनेपेक्षा.
एका शब्दाचा उत्तर रुड आहे का?
हे त्यावर अवलंबून आहे की ते काय उत्तर देत आहे. एखाद्या योजनेची एक शब्दाची पुष्टी ठीक आहे. परंतु ज्याने वैयक्तिक विषय उघडला त्याला एका शब्दाचा उत्तर पुढे काही करत नाही, म्हणून प्रतिक्रिया किंवा प्रश्न जोडा.
एखादी अॅप माझ्यासाठी उत्तर लिहू शकते का?
एक अॅप शब्दांचे सुचवू शकते, पण ते व्यक्ती किंवा नाते ओळखू शकत नाही. Clutch, जे अद्याप विकासादरम्यान आहे, संपादित करता येण्याजोग्या कल्पना दाखवते; निवडणे आणि पाठवणे हे तुमचेच निर्णय आहे.
पुढील वाचन
- Gable, Reis, Impett & Asher (2004), What do you do when things go right? The intrapersonal and interpersonal benefits of sharing positive events, Journal of Personality and Social Psychology
- Huang, Yeomans, Brooks, Minson & Gino (2017), It doesn’t hurt to ask: Question-asking increases liking, Journal of Personality and Social Psychology



