Çalışma belleği nedir, nasıl çalışır?

Depo değil çalışma alanı

Çalışma belleği, siz onu kullanırken sınırlı miktarda bilgi tutar: ikincisini okurken cümlenin ilk yarısı veya zihinsel aritmetik sırasında ara toplam. Uzun süreli hafıza, bilgi ve deneyimleri çok daha uzun süreler boyunca korur. Yararlı bir örnek bir çalışma tezgahıdır: mevcut görev için gereken bilgiler geçici olarak orada mevcuttur. Bu bir benzetmedir, beynin içindeki gerçek bir yer değil.

Terimin nereden geldiği

Terim, 1974 yılında merkezi bir dikkat kontrol sistemi ve konuşmaya benzer ve görsel-uzaysal bilgiler için ayrı kısa süreli depoları olan bir model öneren Alan Baddeley ve Graham Hitch tarafından popüler hale getirildi. Bundan önce psikoloji çoğunlukla kısa süreli hafızadan pasif depolama olarak söz ediyordu. Değişiklik önemliydi çünkü vurguyu tutmaktan kullanmaya kaydırmıştı: İlginç olan kısım, birkaç öğeyi birkaç saniye canlı tutabilmeniz değil, bunu yaparken onlar üzerinde çalışabilmenizdir.

Klasik modeldeki bileşenler

Baddeley'in modeli, konuşmaya benzer materyal için fonolojik bir döngüyü, görüntüler ve konumlar için görsel-uzaysal bir taslak defterini ve dikkati bunlar arasında dağıtan merkezi bir yöneticiyi tanımlıyor. Dördüncü bileşen olan epizodik arabellek, farklı kaynaklardan gelen bilgilerin nasıl birbirine bağlandığını açıklamak için daha sonra eklendi. Modelin kullanışlı olması için kelimenin tam anlamıyla doğru olmasına ihtiyacınız yok ve Baddeley'in kendi 2012 incelemesi, mimarinin hala tartışılmaya devam ettiğini açıkça ortaya koyuyor. Modelin iyi yaptığı şey, neden bir resmi ve konuşulan bir ifadeyi aynı anda tutmanın, iki konuşulan ifadeyi tutmaktan daha kolay olduğunu açıklamaktır.

Kapasite neden bu kadar küçük geliyor?

Nelson Cowan tarafından 2010 yılında özetlenen araştırma, yetişkinlerin prova yapamadıkları veya gruplayamadıkları durumlarda yaklaşık üç ila beş ayrı öğeyi güvenilir bir şekilde ilgi odağında tuttuklarını göstermektedir. Bu rakam, George Miller'ın 1956'da öne sürdüğü ünlü yedi rakamından daha küçüktür ve fark çoğunlukla yöntemle ilgilidir: Miller'in tahmini, gruplandırmanın mümkün olduğu görevlerden, Cowan'ınki ise bunu önlemek için tasarlanan görevlerden geldi. Her ikisi de gerçek bir şeyi anlatıyor ve aralarındaki uçurum bu alandaki en öğretici argümanlardan biri.

Parçalama ve neden her şeyi değiştiriyor?

İnsanlar günlük yaşamda beşten fazla öğeyi parçalara ayırarak yönetirler: Tanıdık bir telefon numarası on rakam yerine birkaç grup halinde depolanır, bir satranç pozisyonu otuz iki parça yerine bir avuç desen olarak depolanır. Sınır, taşıyabileceğiniz anlam miktarında değil, ayrı, alışılmadık parçalardadır. Bu nedenle uzmanlık dışarıdan bakıldığında hafızaya benzer. Bir uzman sizden daha fazla eşya tutmuyor, daha büyük eşyaları tutuyor çünkü uzun vadeli bilgileri buna izin veriyor.

Neden bu kadar çabuk soluyor

Dikkatiniz değiştiğinde veya yeni materyaller aklınızda kalanlara müdahale ettiğinde bilgiler kaybolabilir. Araştırmacılar farklı görevlerde zamana bağlı bozulmanın, müdahalenin ve dikkatin katkısını tartışıyorlar. Bu nedenle bir kesinti, zihinsel bir hesaplamanın sürdürülmesini zorlaştırabilir, ancak her şeyin mutlaka silineceği anlamına gelmez. Bir ara sonucu yazmak, geri döndüğünüzde size bir referans sağlar.

Nasıl ölçülür?

Yaygın laboratuvar görevleri arasında büyüyen bir sayı listesini tekrarladığınız rakam aralığı; hatırlamayı bir cümleyi yargılamak gibi bir işlem adımıyla değiştiren karmaşık kapsam görevleri; ve her yeni öğenin daha önce sunulan N adımla karşılaştırılması gereken n-back görevleri. Her biri çalışma belleğini farklı şekilde yükler. Birinden alınan puanlar diğerinden alınan puanlarla değiştirilemez ve bunların hiçbiri bir zeka testi değildir, ancak bazıları muhakeme ölçümleriyle diğerlerinden daha güçlü bir şekilde ilişkilidir.

Mantıkla bağlantı

Karmaşık yayılma ölçümleri, akıl yürütme testleriyle basit yayılmaya göre daha güçlü bir şekilde ilişkilidir ve Conway ve meslektaşları bu ilişkiyi 2003 yılında gözden geçirmişlerdir. Korelasyon bir mekanizma değildir ve kesinlikle birini artırmanın diğerini de artıracağına dair bir vaat değildir. Çalışma belleğinin neden bu kadar çok ilgi çektiğini açıklıyor: Bu, kimsenin bellek görevi olarak adlandırmayacağı görevlerde insanların nasıl performans gösterdiğini güvenilir bir şekilde ilişkilendiren birkaç laboratuvar ölçümünden biridir.

Bir dual n-back görevi ondan ne ister?

Çift n-back, bir konum ve bir ses olmak üzere iki akışı aynı anda oyunda tutar ve sürekli güncelleme gerektirir: her turda en yeni öğeyi eklemeniz, en eskisini bırakmanız ve mevcut öğeyi N tur önceki öğeyle karşılaştırmanız gerekir. Hiçbir şey sizin için saklanmıyor ve hiçbir şey sabit kalmıyor. Bu nedenle N=2 ve üzeri durumlarda görev, bir listeyi ezberlemekten farklı olarak zorlu hissettiriyor. Bakım, güncelleme ve dikkat kontrolünü aynı anda yükler.

Depolama görevleri ve güncelleme görevleri

Aradaki fark çoğu açıklamanın kabul ettiğinden daha önemlidir. Rakam aralığı sizden zaten bitmiş bir listeyi tutmanızı ister. N-back, siz onunla ilgili soruları yanıtlarken sürekli olarak yeniden yazılan bir liste tutmanızı istiyor. Birincisi bir alışveriş listesini hatırlamaya daha yakın; ikincisi, konunun sürekli değiştiği bir konuşmayı izlemeye daha yakındır. Birbiriyle bağlantılıdır ancak aynı şey değildir ve birini geliştirmek diğerini otomatik olarak iyileştirmez.

Çalışan bellek ne değildir?

Her ne kadar ikisi birbiriyle ilişkili olsa da bu zeka değildir. Bu uzun süreli bir hafıza değildir ve birinde iyi olmak diğeri hakkında çok az şey ifade eder. Dikkat kontrolü bunun bir parçası olmasına rağmen, konsantrasyon değildir. Ve tek bir testte okuyabileceğiniz sabit bir miktar değildir, çünkü her ölçümü aynı zamanda kullanılan belirli görevi de ölçer. Herhangi bir görevden alınan puanı, çalışan hafıza kapasiteniz olarak ele almak, bu alanda en yaygın aşırılıktır.

Onu ne değiştirir, ne değiştirmez?

Performans yaşa, göreve ve gerçekleştirildiği koşullara göre değişir. Alışılmadık derecede iyi veya kötü olan tek bir seans, kapasitede kalıcı bir değişimin ölçümü değildir. Eğitim, uygulanan görevi geliştirebilir; bu tek başına çalışma belleğinde veya muhakemede genel bir gelişme sağlamaz. Tamamlayıcı kanıt kılavuzu bu sonuçları birbirinden ayırıyor ve kontrollü karşılaştırmaların neden önemli olduğunu açıklıyor.

Tezgah benzetmesini dikkatli kullanın

Çalışma tezgahı benzetmesi pratik bir soruyu akla getiriyor: Şu anda hangi bilgilerin mevcut kalması gerekiyor? Bu, insan hafızasının neden sınırlarla geliştiğine dair bilimsel bir açıklama değil, bir görevi organize etmenin bir yoludur. Daha fazla bilgi saklamaya çalışmadan önce adımları ayırın, yazılı bir referans bulundurun ve mevcut adım için gerekli olmayan ayrıntıları kaldırın.

Bunun pratikte anlamı nedir?

Üç somut ayarlamayı deneyin: ara sonuçları yazın, ilgili bilgileri anlamlı birimler halinde gruplayın ve zorlu adımlar sırasında önlenebilir kesintileri azaltın. Örneğin, üç fiyatı karşılaştırırken teslimat masraflarını eklemeden önce her bir alt toplamı kaydedin. Bunlar, hafıza kapasitenizi veya IQ'nuzu artırma sözü değil, aynı anda saklamanız gerekenleri azaltmanın pratik yollarıdır.

Bunun eğitim açısından anlamı nedir?

Araştırmalar genellikle eğitim verilen görevde iyileşme olduğunu gösteriyor ancak bireysel bir sonuç ve bunun boyutu garanti edilmiyor. Eğitim verilmeyen görevlere transfer ayrı bir sorudur: Görevler ile kontrol grubu tasarımı arasındaki benzerlikler, sonuçların nasıl yorumlanması gerektiğini etkiler. Dual N-Back seanslarınızı bir IQ testi veya günlük yaşamda daha iyi performansın kanıtı olarak değil, bir egzersiz performansı olarak izleyin.

Daha fazla bilgi

• Baddeley & Hitch (1974), Working Memory, Psychology of Learning and Motivation
• Miller (1956), The magical number seven, plus or minus two, Psychological Review
• Baddeley (1992), Working Memory, Science
• Conway et al. (2003), Working memory capacity and its relation to general intelligence, Trends in Cognitive Sciences
• Cowan (2010), The Magical Mystery Four: How is working memory capacity limited, and why?, Current Directions in Psychological Science
• Baddeley (2012), Working Memory: Theories, Models, and Controversies, Annual Review of Psychology