Γιατί οι άνθρωποι δαγκώνουν τα νύχια τους και τι κάνει πραγματικά η συνήθεια

Μια συμπεριφορά με όνομα

Το δάγκωμα των νυχιών έχει κλινική ονομασία, ονυχοφαγία, και ανήκει σε μια οικογένεια συνηθειών που περιγράφονται ως επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές εστιασμένες στο σώμα, παράλληλα με το τράβηγμα των μαλλιών και το μάζεμα του δέρματος. Η ομαδοποίησή τους είναι χρήσιμη επειδή μοιράζονται μια δομή: μια επαναλαμβανόμενη ενέργεια που απευθύνεται στο σώμα του ατόμου, που συχνά εκτελείται με λίγη επίγνωση, συχνά συνδέεται με ένταση ή συγκέντρωση και είναι δύσκολο να σταματήσει με την απόφαση να σταματήσει. Η ονομασία του δεν είναι διάγνωση. Είναι ένας τρόπος μετακίνησης του προβλήματος από την κατηγορία της προσωπικής αδυναμίας και στην κατηγορία της συνήθειας, όπου βρίσκονται οι μέθοδοι που λειτουργούν.

Πόσο συνηθισμένο είναι

Είναι συχνό σε παιδιά και εφήβους και συνεχίζεται στην ενήλικη ζωή για σημαντικό αριθμό ατόμων, όπως περιγράφουν οι ανασκοπήσεις της ονυχοφαγίας στη δερματολογική βιβλιογραφία. Αυτό έχει σημασία κυρίως επειδή οι άνθρωποι που δαγκώνουν τα νύχια τους ως ενήλικες συχνά πιστεύουν ότι είναι ασυνήθιστα, και αυτή η πεποίθηση τείνει να κάνει τη συνήθεια ιδιωτική και επομένως πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Δεν είναι ασυνήθιστο και οι κλινικοί γιατροί το βλέπουν τακτικά.

Τι τείνει να το πυροδοτήσει

Τα ερεθίσματα εμπίπτουν σε μερικές αναγνωρίσιμες ομάδες. Η ένταση και το άγχος είναι αυτά που περιμένουν οι άνθρωποι. Η συγκέντρωση είναι αυτή που τους λείπει συχνά: ανάγνωση, παρακολούθηση, οδήγηση, κωδικοποίηση, αναμονή. Η πλήξη είναι ένα τρίτο. Ένα τέταρτο είναι απτικό: μια τραχιά άκρη, ένα καρφί, μια ανωμαλία στην οποία επιστρέφουν συνεχώς τα δάχτυλα. Αυτό το τελευταίο έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι υποδηλώνει η φήμη του, γιατί είναι το έναυσμα που βρίσκεται πιο άμεσα στον έλεγχό σας. Δύο άνθρωποι μπορούν να δαγκώσουν για εντελώς διαφορετικούς λόγους, γι' αυτό μια μέθοδος που βοήθησε κάποιον άλλο μπορεί να μην κάνει τίποτα για εσάς.

Γιατί αισθάνεται ότι βοηθάει

Η συμπεριφορά συνήθως προσφέρει κάτι αμέσως: πτώση της έντασης, επιστροφή εστίασης, ικανοποίηση εξομάλυνσης μιας άκρης. Αυτή η αμεσότητα είναι ακριβώς που κάνει μια συνήθεια να είναι ανθεκτική, γιατί η ανταμοιβή φτάνει πριν από οποιοδήποτε κόστος, και το κόστος κατανέμεται αραιά σε εβδομάδες. Η κατανόηση αυτού σταματά το ερώτημα σχετικά με τη δύναμη της θέλησης. Δεν παραλείπετε να αντισταθείτε σε κάτι δυσάρεστο. Επαναλαμβάνετε κάτι που λειτουργεί, πολύ βραχυπρόθεσμα, και λειτουργεί αξιόπιστα.

Το χάσμα συνειδητοποίησης

Το καθοριστικό χαρακτηριστικό που το διαχωρίζει από τις περισσότερες συνήθειες είναι ότι ένα μεγάλο μερίδιο επεισοδίων συμβαίνουν χωρίς να γίνονται καθόλου αντιληπτά. Οι άνθρωποι συχνά ανακαλύπτουν ότι έχουν δαγκώσει μόνο όταν αισθάνονται πόνο ή βλέπουν το αποτέλεσμα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι συμβουλές που βασίζονται μόνο στην αποφασιστικότητα τείνουν να μην επιβιώνουν της επαφής με μια πραγματική εβδομάδα: δεν μπορείτε να αποφασίσετε ενάντια σε κάτι που δεν ήξερες ότι κάνατε. Κάθε μέθοδος με στοιχεία πίσω της ξεκινά με το κλείσιμο αυτού του κενού και καμία από αυτές δεν ξεκινά με το σταμάτημα.

Τι κάνει στα νύχια και το δέρμα

Το επαναλαμβανόμενο δάγκωμα βλάπτει την ελεύθερη άκρη και το περιβάλλον δέρμα, και η δερματολογική βιβλιογραφία περιγράφει συνέπειες, όπως βλάβη στην πλάκα του νυχιού και την πτυχή του νυχιού, φλεγμονή του ιστού γύρω από το νύχι και δευτερογενή μόλυνση όπου το δέρμα σπάει. Τα νύχια που δαγκώνονται τακτικά συχνά μεγαλώνουν ακανόνιστα. Η βλάβη στην περιοχή της επιδερμίδας αφαιρεί ένα φράγμα που κανονικά προστατεύει από τη μόλυνση, γεγονός που είναι ο λόγος που το επαναλαμβανόμενο δάγκωμα του νυχιού είναι χειρότερο από ό,τι φαίνεται.

Άλλες συνέπειες που οι άνθρωποι υποτιμούν

Οι οδοντικές επιδράσεις περιγράφονται στη βιβλιογραφία και τα χέρια πάνε εκεί που κάνει το στόμα, κάτι που φέρει τη συνηθισμένη συνέπεια υγιεινής να μετακινείτε οτιδήποτε υπάρχει στα δάχτυλά σας στο στόμα σας πολλές φορές την ημέρα. Πέρα από το φυσικό, πολλοί άνθρωποι περιγράφουν ένα κοινωνικό κόστος που σπάνια αναφέρουν φωναχτά: κρύψιμο των χεριών τους, αποφυγή συγκεκριμένων χειρονομιών, δυσφορία σε καταστάσεις όπου τα χέρια είναι ορατά. Αυτό το κόστος είναι πραγματικό και συχνά είναι αυτό που τελικά παρακινεί μια σοβαρή προσπάθεια.

Γιατί διαφέρουν τα παιδιά και οι ενήλικες

Στα παιδιά η συμπεριφορά συχνά εξασθενεί από μόνη της και η πίεση από τους ενήλικες τείνει να την παρατείνει αντί να τη συντομεύει. Στους ενήλικες συνήθως εφαρμόζεται εδώ και πολλά χρόνια, γεγονός που το καθιστά πιο αυτόματο και λιγότερο συνδεδεμένο με ό,τι το ξεκίνησε. Αυτή η διαφορά έχει σημασία για τις προσδοκίες: μια ενήλικη συνήθεια είκοσι ετών δεν πρόκειται να επιλυθεί σε ένα δεκαπενθήμερο και η αντιμετώπιση της αργής προόδου ως αποτυχίας είναι ο πιο συνηθισμένος λόγος που οι άνθρωποι εγκαταλείπουν μια μέθοδο που λειτούργησε.

Ο ρόλος του ίδιου του νυχιού

Μια σκανδάλη αξίζει να διαχωριστεί από την ψυχολογική γιατί είναι μηχανική. Μια ανομοιόμορφη άκρη, ένα σχίσιμο ή ένα καρφί δημιουργεί κάτι που τα δάχτυλα εντοπίζουν και στο οποίο επιστρέφουν, και το δάγκωμα είναι τότε μια μορφή επισκευής και όχι μια απάντηση στην ένταση. Τα άτομα των οποίων το δάγκωμα είναι σε μεγάλο βαθμό αυτού του τύπου συχνά σημειώνουν ταχεία πρόοδο απλώς διατηρώντας λεία τα νύχια και αντιμετωπίζοντας σωστά τα νύχια, γι' αυτό το βήμα αυτό εμφανίζεται πρώτο σχεδόν σε κάθε πρακτικό οδηγό.

Όταν είναι κάτι παραπάνω από συνήθεια

Μερικές περιπτώσεις είναι κάτι παραπάνω από μια επίμονη συνήθεια. Σημάδια που αξίζει να απευθυνθείτε σε έναν επαγγελματία περιλαμβάνουν αιμορραγία ή μόλυνση, δάγκωμα που προκαλεί σημαντική αγωνία, δάγκωμα που καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της ημέρας σας ή δάγκωμα που εμφανίζεται μαζί με άγχος, ιδεοψυχαναγκαστικά συμπτώματα ή άλλη συμπεριφορά εστιασμένη στο σώμα, όπως μάζεμα δέρματος ή τράβηγμα μαλλιών. Ένας γιατρός ή ένας δερματολόγος μπορεί να αντιμετωπίσει τη σωματική βλάβη και ένας ψυχολόγος μπορεί να εκτιμήσει εάν εμπλέκεται κάτι ευρύτερο.

Τι δεν λειτουργεί

Δύο πράγματα αξίζει να ονομάσουμε γιατί επιχειρούνται τόσο ευρέως. Το πρώτο είναι να αποφασίσει να σταματήσει, χωρίς καμία αλλαγή στην ευαισθητοποίηση ή στο περιβάλλον. αυτό αποτυγχάνει για τον λόγο που περιγράφεται παραπάνω. Το δεύτερο είναι η τιμωρία, είτε εξωτερική είτε αυτοκατευθυνόμενη. Η ντροπή δεν είναι ένας μηχανισμός αλλαγής συμπεριφοράς και, στην πράξη, τείνει να παρασύρει τη συνήθεια αντί να τη μειώνει, κάτι που αφαιρεί επίσης την ικανότητά σας να την παρατηρήσετε.

Τι υποστηρίζουν τα στοιχεία

Η καλύτερη υποστηριζόμενη προσέγγιση είναι η εκπαίδευση αντιστροφής συνήθειας, που αναπτύχθηκε από τους Azrin και Nunn το 1973 και μελετήθηκε έκτοτε σε αυτήν την οικογένεια συμπεριφορών. Μια ανασκόπηση του 2011 από τον Bate και τους συνεργάτες του εξέτασε την αποτελεσματικότητά του για τικ, διαταραχές συνήθειας και σχετικές συμπεριφορές. Η δομή του είναι εσκεμμένα μη γοητευτική: αποκτήστε επίγνωση της συμπεριφοράς και των συνθηκών της και, στη συνέχεια, εξασκηθείτε σε μια συγκεκριμένη ανταγωνιστική απόκριση που δεν είναι συμβατή με αυτήν, με υποστήριξη για να συνεχίσετε. Η Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας δημοσιεύει επίσης πρακτικές οδηγίες για τη διακοπή του δαγκώματος των νυχιών.

Γιατί η επίγνωση έρχεται πρώτη

Όλα τα άλλα εξαρτώνται από αυτό. Δεν μπορείτε να υποκαταστήσετε μια συμπεριφορά που δεν έχετε εντοπίσει, δεν μπορείτε να αναγνωρίσετε ενεργοποιητές που δεν έχετε καταγράψει και δεν μπορείτε να πείτε εάν κάτι λειτουργεί. Αυτός είναι ο λόγος που οι μέθοδοι που φαίνονται αργές στην αρχή τείνουν να ξεπερνούν τις μεθόδους που υπόσχονται να σταματήσουν τη συνήθεια αυτή την εβδομάδα. Η πρώτη φάση είναι η παρατήρηση, και κάνει πραγματική δουλειά ακόμα και όταν τίποτα δεν φαίνεται να βελτιώνεται.

Από πού να ξεκινήσετε

Μια λογική πρώτη εβδομάδα δεν περιλαμβάνει καμία προσπάθεια να σταματήσετε. Σημειώστε πότε συμβαίνει, πού ήσασταν, τι κάνατε και περίπου πώς αισθανθήκατε. Διατηρήστε τα νύχια σας κοντά και λεία, έτσι ώστε η απτική σκανδάλη να έχει λιγότερα να δουλέψει. Αποφασίστε τι θα κάνουν τα χέρια σας όταν το παρατηρήσετε και εξασκήστε το όσο είστε ήρεμοι αντί να το εφευρίσκετε αυτή τη στιγμή. Ο συνοδευτικός οδηγός για τις μεθόδους καθορίζει την πλήρη σειρά.

Τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει μια εφαρμογή παρακολούθησης

Μια εφαρμογή μπορεί να κρατήσει το ρεκόρ, να σας ζητήσει να κοιτάξετε και να κρατήσει μια σειρά φωτογραφιών που τραβήχτηκαν με σταθερό καδράρισμα, έτσι ώστε η αλλαγή να είναι ορατή σε μήνες και όχι να μαντεύεται. Δεν μπορεί να σας διαγνώσει, να σας θεραπεύσει ή να υποσχεθεί προθεσμία ανάρρωσης. Το NailSafe έχει σχεδιαστεί για το πρώτο από αυτά: την παρατήρηση, την εγγραφή και την επιστροφή σε μια ρουτίνα μετά από ένα ολίσθημα. Είναι ένα εργαλείο υποστήριξης συνήθειας, όχι ιατρική συσκευή και τραυματισμός, μόλυνση ή σημαντική αγωνία είναι λόγοι για να επισκεφτείτε έναν επαγγελματία.

Περαιτέρω ανάγνωση

• Halteh, Scher & Lipner (2017), Onychophagia: a nail-biting conundrum for physicians, Journal of Dermatological Treatment
• Azrin & Nunn (1973), Habit-reversal: a method of eliminating nervous habits and tics, Behaviour Research and Therapy
• Bate, Malouff, Thorsteinsson & Bhullar (2011), The efficacy of habit reversal therapy for tics, habit disorders and stuttering, Clinical Psychology Review
• American Academy of Dermatology: How to stop biting your nails