Πώς να μιλήσετε από το στήθος σας και τι πραγματικά σημαίνει αυτό

Μία φράση, τρεις έννοιες

Η συμβουλή να μιλάς από το στήθος μπορεί να σημαίνει τρία διαφορετικά πράγματα. Μπορεί να σημαίνει φωνή στο στήθος, το καθημερινό μητρώο που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι για την ομιλία. Μπορεί να σημαίνει έναν πιο γεμάτο, πιο ηχηρό τόνο, σε αντίθεση με έναν λεπτό ή ρινικό. Ή μπορεί να σημαίνει ότι αναπνέετε χαμηλότερα, αντί να σηκώνετε τους ώμους. Και τα τρία είναι χρήσιμα, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα, και η ανάμειξή τους είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι καταλήγουν να πιέζουν τη φωνή τους προς τα κάτω και να σφίγγουν το λαιμό τους στο όνομα του να ακούγονται πιο γεμάτοι.

Εκεί που ακούγεται πραγματικά ο ήχος

Το NIDCD εξηγεί ότι η φωνή παράγεται από τη δόνηση των φωνητικών χορδών στον λάρυγγα και ότι ο ήχος στη συνέχεια ταξιδεύει μέσω του λαιμού, της μύτης και του στόματος, τα οποία λειτουργούν ως κοιλότητες συντονισμού. Το στήθος δεν είναι ένα από τα κύρια αντηχεία που διαμορφώνουν τον ήχο που ακούν οι ακροατές. Αυτό δεν κάνει τη συμβουλή λάθος. Σημαίνει ότι ο συντονισμός στο στήθος περιγράφει κάτι που νιώθετε και όχι ένα μέρος όπου ο ήχος ενισχύεται και αυτή η αίσθηση αποδεικνύεται χρήσιμο σήμα.

Ποια είναι η δόνηση στο στήθος σας

Ο Sundberg (1983) μέτρησε τις δονήσεις του θωρακικού τοιχώματος σε τραγουδιστές με μικρούς αισθητήρες στο στέρνο. Βρήκε ότι οι δονήσεις αντανακλούν κυρίως τη φωνητική πηγή, και ιδιαίτερα τη δύναμη του χαμηλότερου στοιχείου της, παρά τον συντονισμό στο στήθος. Οι δονήσεις ήταν αρκετά ισχυρές για να γίνουν αισθητές όσο η θεμελιώδης συχνότητα παρέμενε κάτω από περίπου 300 Hz, που καλύπτει τις περισσότερες ομιλούσες φωνές, ειδικά τις χαμηλότερες. Έτσι, το βουητό που νιώθετε όταν μιλάτε είναι αληθινό και αναφέρει τι κάνει η φωνή σας.

Γιατί αξίζει να χρησιμοποιήσετε αυτή την αίσθηση

Η ίδια μελέτη διαπίστωσε ότι η δύναμη της αίσθησης στο στήθος ποικίλλει σημαντικά καθώς η φωνοποίηση αλλάζει από πίεση και ένταση, μέσω μιας φωνής που ρέει ελεύθερα, σε αναπνοή. Ο Sundberg κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αίσθηση των κραδασμών στο στήθος θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως χρήσιμο σήμα για τον έλεγχο της φωνοποίησης που δεν εξαρτάται από την ακουστική του δωματίου. Στην πράξη, ένα καθαρό, εύκολο βουητό κάτω από το χέρι σας είναι ένα σημάδι μιας φωνής που δεν συμπιέζεται ούτε διαρρέει αέρα, κάτι που υποτίθεται ότι σημαίνει η ομιλία από το στήθος σας.

Φωνή στο στήθος ως εγγραφή

Στο τραγούδι, η φωνή του στήθους συνήθως ονομάζει το κάτω μέρος, αυτό που χρησιμοποιούν επίσης οι περισσότεροι για να μιλήσουν, σε αντίθεση με τη φωνή του κεφαλιού ή το φαλτσέτο πάνω από αυτό. Ο Henrich (2006), κάνοντας μια ανασκόπηση της ιστορίας του όρου, σημειώνει ότι η έννοια των καταχωρητών εξακολουθεί να είναι μπερδεμένη στην κοινότητα της τραγουδιστικής φωνής και ορίζεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, και προτείνει την περιγραφή των καταχωρητών από αυτό που κάνει ο λάρυγγας. Για έναν ομιλητή, το πρακτικό σημείο είναι απλούστερο: η πιο άνετη ομιλία συμβαίνει ήδη με τη φωνή στο στήθος, επομένως ο στόχος είναι να τη χρησιμοποιήσετε καλά, όχι να την βρείτε.

Το μέρος της αναπνοής είναι κυριολεκτικά χαμηλό

Το μέρος της συμβουλής που εννοείται αφορά κυριολεκτικά την αναπνοή. Το NIDCD συνιστά να υποστηρίζετε τη φωνή με βαθιές αναπνοές αντί να βασίζεστε μόνο στον λαιμό. Τοποθετήστε το ένα χέρι στο πάνω μέρος του στήθους και ένα στην κοιλιά σας και εισπνεύστε ήσυχα: το κάτω χέρι πρέπει να κινείται περισσότερο από το πάνω και οι ώμοι πρέπει να παραμείνουν εκεί που είναι. Μιλώντας με μια ανάσα που παίρνετε με αυτόν τον τρόπο τείνει να αισθάνεστε πιο ήρεμοι και λιγότερο κόπο, γεγονός που αφήνει τον λαιμό ελεύθερο να κάνει λιγότερη δουλειά.

Άσκηση: το χέρι στο στέρνο

Ακουμπήστε ένα χέρι στο στέρνο σας. Βουμπήξτε σε μια άνετη νότα στο κάτω-μεσαίο τμήμα της φωνής σας, με τα χείλη κλειστά, και αισθανθείτε ένα ελαφρύ βουητό κάτω από το χέρι σας. Στη συνέχεια, ανοίξτε το βουητό σε λέξεις που ξεκινούν με m ή n: «πολλά», «πρωί», «εννέα». Κρατήστε το buzz καθώς μιλάτε. Εάν εξαφανιστεί, μπορεί να πατάτε, να μιλάτε αναπνευστικά ή να μιλάτε σε πολύ υψηλή φωνητική συχνότητα. αν εμφανίζεται μόνο όταν πιέζετε τη φωνή προς τα κάτω, το αναγκάζετε. Ψάξτε για το επίπεδο όπου έρχεται εύκολα.

Άσκηση: από αναστεναγμό σε πρόταση

Πάρτε μια χαλαρή ανάσα και αφήστε έναν εύκολο αναστεναγμό στο «χαχ», ξεκινώντας από τη μέση της φωνής σας και πέφτοντας απαλά. Παρατηρήστε πώς ξεκινάει ο ήχος χωρίς να πιάνει σκληρό το λαιμό. Στη συνέχεια, πείτε μια σύντομη πρόταση με την ίδια εύκολη αρχή: "Γεια, πώς είσαι;" Επαναλάβετε μερικές φορές, εναλλάσσοντας αναστεναγμό και πρόταση. Ο αναστεναγμός δείχνει στη φωνή σας πώς είναι μια αβίαστη έναρξη και η πρόταση το μεταφέρει στην ομιλία. Σταματήστε καλά πριν ο αναστεναγμός φτάσει στο τρελό κάτω μέρος της φωνής σας.

Άσκηση: βουητό και καλαμάκια για αντήχηση

Για να κάνετε τον τόνο πιο γεμάτο, δουλέψτε στον συντονισμό και όχι στο βάθος. Ο Titze (2006) περιγράφει το βουητό, τα χείλη και τη φωνοποίηση σε άχυρα ως ασκήσεις ημικλειστής φωνητικής οδού που χρησιμοποιούνται ευρέως από κλινικούς ιατρούς, δασκάλους τραγουδιού και προπονητές φωνής και οι προσομοιώσεις του δείχνουν πώς τέτοια σχήματα μπορούν να κάνουν την παραγωγή φωνής πιο αποτελεσματική. Βουμπήξτε σε ένα καλαμάκι ενώ γλιστράτε απαλά στις σημειώσεις ομιλίας σας και μετά πείτε μια φράση χωρίς αυτό. Πολλοί άνθρωποι παρατηρούν έναν πληρέστερο, ευκολότερο ήχο για λίγο αργότερα.

Το κοινό λάθος: το πάτημα

Ο συνήθης τρόπος με τον οποίο αυτό πάει στραβά είναι το πάτημα: σφίγγοντας το λαιμό για να παράγετε έναν βαρύτερο, πιο σκούρο ήχο. Μπορεί να αισθάνεται ισχυρό για μια στιγμή, αλλά τα ευρήματα του Sundberg βάζουν την πιεσμένη φωνοποίηση στο ένα άκρο της κλίμακας, μακριά από την ελεύθερη ροή της φωνής που δίνει μια καθαρή αίσθηση στο στήθος. Τα σημάδια που πιέζετε περιλαμβάνουν έναν σφιχτό λαιμό, ένα σαγόνι που σφίγγει, μια φωνή που ακούγεται με χαλίκι και έναν λαιμό που αισθάνεστε κουρασμένος ή τραχύς μετά από λίγα λεπτά. Όταν συμβεί αυτό, σταματήστε, αναστενάστε και ξεκινήστε πάλι πιο ελαφρά.

Η φωνή στο στήθος δεν είναι η πιο χαμηλή σου νότα

Το να μιλάς από το στήθος σου δεν σημαίνει να μιλάς στο κάτω μέρος του εύρους σου. Το NIDCD κατατάσσει το να μιλάς με φωνή που είναι πολύ ψηλή ή πολύ χαμηλή μεταξύ των αιτιών της προσωρινής βραχνάδας. Ο πιο πλήρης, πιο εύκολος ήχος στο στήθος είναι συνήθως λίγο πάνω από τις χαμηλότερες νότες σας, όχι σε αυτές. Αν παρατηρήσετε τη φωνή σας να τρίζει ή να τρίζει στα άκρα των προτάσεων, έχετε πάει κάτω από την άνετη ζώνη και ο πλούτος που αναζητούσατε έχει πάει μαζί του.

Μεταφέρετε τη φωνή με αντήχηση, όχι δύναμη

Μόλις η φωνή γίνει πλήρης και εύκολη από κοντά, μπορείτε να την αφήσετε να μεταφερθεί. Πείτε μια φράση σε κάποιον απέναντι από το δωμάτιο, κρατώντας το ίδιο εύκολο βουητό αντί να ανεβάζετε την προσπάθεια του λαιμού. Το NIDCD προειδοποιεί ότι το να μιλάς πολύ δυνατά και πολύ απαλά μπορεί να τονίσει τη φωνή, επομένως στοχεύστε σε ένα επίπεδο που είναι καθαρό, όχι μέγιστο. Εξασκηθείτε σε σύντομες συνεδρίες λίγων λεπτών και ακούστε ξανά ηχογραφήσεις που έγιναν στην ίδια απόσταση από το μικρόφωνο για να κρίνετε τον τόνο.

Πότε να σταματήσετε και να λάβετε συμβουλές

Η εργασία συντονισμού πρέπει να είναι εύκολη. Σταματήστε εάν αισθάνεστε πόνο, ακατέργαστο λαιμό ή νέα βραχνάδα. Το NIDCD συμβουλεύει να επισκεφτείτε έναν γιατρό εάν η βραχνάδα διαρκεί περισσότερο από τρεις εβδομάδες, ειδικά χωρίς κρυολόγημα ή γρίπη, εάν πονάει η ομιλία ή η κατάποση ή εάν χάσετε τη φωνή σας για περισσότερες από μερικές ημέρες. Για επίμονες δυσκολίες, ένας παθολόγος λόγου μπορεί να αξιολογήσει τη φωνή σας και να διδάξει τεχνικές συντονισμού προσαρμοσμένες σε εσάς, οι οποίες είναι πιο αξιόπιστες από το να μαντεύετε μόνοι σας.

Όπου ταιριάζει το VocalMaxx

Το VocalMaxx περιλαμβάνει καθοδηγούμενα ασκήσεις με ηχητικά παραδείγματα για αναπνοή και αντήχηση και καταγράφει σύντομα δείγματα, ώστε να μπορείτε να δείτε τη φωνητική σας συχνότητα, τη σταθερότητά της και το εύρος που χρησιμοποιήσατε. Η σύγκριση των ηχογραφήσεων που γίνονται υπό παρόμοιες συνθήκες σάς βοηθά να ακούτε εάν η φωνή σας γίνεται πιο γεμάτη και σταθερή και όχι απλώς χαμηλότερη. Δεν είναι ιατρική συσκευή και δεν μπορεί να σας πει αν πιέζετε. η αίσθηση στο λαιμό σας είναι ο καλύτερος οδηγός. Σταματήστε εάν η πρακτική προκαλεί πόνο, ερεθισμό ή βραχνάδα και ζητήστε επαγγελματική συμβουλή.

Περαιτέρω ανάγνωση

• Sundberg (1983), Chest wall vibrations in singers, Journal of Speech and Hearing Research
• Henrich (2006), Mirroring the voice from Garcia to the present day: some insights into singing voice registers, Logopedics Phoniatrics Vocology
• Titze (2006), Voice training and therapy with a semi-occluded vocal tract: rationale and scientific underpinnings, Journal of Speech, Language, and Hearing Research
• NIDCD: Taking care of your voice
• NIDCD: Hoarseness