چگونه به کسی پیام بدهیم که مدتی است با او صحبت نکرده‌ایم

چرا اولین پیام اینقدر سخت به نظر می‌رسد

هر چه سکوت طولانی‌تر باشد، اولین پیام سنگین‌تر به نظر می‌رسد. شما فکر می‌کنید آیا شخص مقابل آن را عجیب خواهد یافت، آیا نیاز است فاصله زمانی را توضیح دهید، آیا او پیش رفته است. بنابراین پیام در پیش‌نویس می‌ماند، سکوت بیشتر می‌شود و تلاش بعدی حتی سخت‌تر به نظر می‌رسد. بیشتر این وزن ناشی از پیش‌بینی درباره دریافت پیام است و تحقیقات نشان می‌دهد که آن پیش‌بینی اغلب بیش از حد بدبینانه است.

مردم از تماس گرفتن با آن‌ها بیشتر از آنچه فکر می‌کنیم قدردانی می‌کنند

در یک سری از آزمایش‌های پیش‌ثبت‌شده، لیو و همکارانش کاهش قابل توجهی در میزان قدردانی مردم از تماس‌ها پیدا کردند، چه با یک پیام کوتاه پیگیری و چه با یک هدیه کوچک. افرادی که با آن‌ها تماس گرفته شد بیشتر بر شگفتی خود از شنیدن خبر از کسی متمرکز شدند و این شگفتی با قدردانی بیشتری همراه بود. این کاهش ارزیابی زمانی که تماس در زمینه‌ای غافلگیرکننده‌تر صورت گرفت و زمانی که دو نفر کمتر به هم نزدیک بودند، بیشتر بود. سکوت طولانی اغلب پیام را هم شگفت‌انگیزتر و هم دورتر می‌کند، که نشان می‌دهد یک یادداشت ساده ممکن است بیشتر از آنچه تصور می‌کنید ارزش داشته باشد.

معمولاً ناراحتی نیز بیش از حد برآورد می‌شود.

یک شکاف مشابه در مورد قدردانی نیز مشاهده می‌شود. در آزمایش‌های کومار و اپلی، افراد نامه‌های تشکر نوشتند و پیش‌بینی کردند که گیرندگان چه احساسی خواهند داشت. آن‌ها دست‌کم گرفته بودند که گیرندگان چقدر شگفت‌زده و چقدر مثبت احساس خواهند کرد، و بیش از حد بزرگنمایی کرده بودند که گیرندگان چقدر این وضعیت را ناخوشایند خواهند یافت. این انتظارات با میزان تمایل افراد به ابراز قدردانی به طور کلی مرتبط بود. ترس از ناراحتی واقعی است؛ مشکل دقت آن است.

اتصالات قدیمی هنوز ارزش دارند

لوین، والتر و مورنیگان از دانشجویان Executive MBA خواستند تا با تماس‌های خاموش قبلی خود، افرادی که ارتباط خود را با آنها از دست داده بودند، در مورد یک پروژه کاری دوباره ارتباط برقرار کنند. مشاوره از این روابط خاموش با مشاوره از تماس‌های فعلی آنها به خوبی قابل مقایسه بود، و دوباره وصل شدن با روابط سابقاً قوی، علاوه بر اعتماد و دیدگاه مشترک، بهره‌وری و ایده‌های تازه به همراه آورد. آن مطالعه درباره کار بود، اما درس آن قابل تعمیم است: یک رابطه‌ای که سکوت کرده لزوماً آنچه آن را خوب کرده بود از دست نداده است.

پیام اول را ساده نگه دارید

پیام اول یک وظیفه دارد: آسان بودن در پاسخ دادن. بگویید که به فکرشان بوده‌اید و یک سوال سبک بپرسید. «پوستر آن گروهی که قبلاً گوش می‌کردیم دیدم و به یاد تو افتادم. این روزها چطوری؟» کافی است. با یک به‌روزرسانی طولانی درباره زندگی خود یا تحلیلی درباره علت ناپدید شدنتان آغاز نکنید؛ اگر گفتگو ادامه پیدا کرد، وقت برای این کار خواهد بود.

از چیزی واقعی که با هم به اشتراک می‌گذارید شروع کنید

اولین پیام‌های آسان دلیلی برای وجود داشتن دارند. یک خاطره مشترک، عکس یک سفری که با هم رفته‌اید، یک جوکی که فقط شما دو نفر می‌فهمید، تاریخ مهمی برای آن‌ها، یا خبری که درباره شغل جدیدشان دیدید همگی به سؤال ناگفته «چرا حالا؟» بدون هیچ توضیحی پاسخ می‌دهند. آن‌ها همچنین به شخص مقابل چیزی ملموس برای پاسخ دادن می‌دهند، چیزی که یک پیام کلی مانند «سلام، مدت طولانی شد» ارائه نمی‌کند.

یک بار به فاصله اشاره کنید، به صورت سبک

لازم نیست وانمود کنید که سکوت هرگز اتفاق نیفتاده و نیازی به عذرخواهی رسمی نیست مگر اینکه چیزی خاص بین شما اشتباه پیش رفته باشد. یک اذعان ساده کافی است: «خیلی مدت طولانی شد.» اگر آسیبی واقعی وجود داشته باشد، مانند از دست دادن یک جشن یا پیامی که در لحظه‌ای سخت بی‌پاسخ مانده، آن را به‌طور مختصر نام ببرید و مالک آن باشید؛ راهنمای ما برای عذرخواهی از طریق پیام توضیح می‌دهد که چگونه.

فشار پاسخ دادن را کم کنید

پیامی که به نظر می‌رسد نیاز به پاسخ فوری یا طولانی دارد، دریافت آن سخت‌تر است. فضای صریحی بگذارید: «عجله‌ای برای پاسخ دادن نیست، فقط می‌خواستم سلام کنم.» این به طرف مقابل می‌گوید که هر پاسخی، در هر زمان، مورد استقبال است، که پاسخ دادن را آسان‌تر می‌کند.

چیزی به آن‌ها بدهید که پاسخ دادن به آن آسان باشد

یک سوال خاص آسان‌تر از «چه خبر؟» است، که از طرف مقابل می‌خواهد ماه‌ها یا سال‌ها را خلاصه کند. درباره چیزی بپرسید که می‌دانید بخشی از زندگی آن‌ها بوده است: سگ‌شان، کارشان، شهری که به آن مهاجرت کرده‌اند، تیمی که حمایت می‌کنند. وقتی جواب دادند، به پرسیدن درباره چیزی که گفته‌اند ادامه دهید. در مطالعاتی از گفت‌وگوهای زنده، هوانگ و همکارانش دریافتند که افرادی که سوالات بیشتری می‌پرسند، به‌ویژه سوالات پیگیری، توسط شریک گفت‌وگویشان بیشتر دوست داشته می‌شوند.

اگر به گرمی پاسخ دادند

انرژی و طول پیام‌هایشان را تطبیق دهید. اگر از شما سوالی پرسیدند، جواب دهید و یک سوال مشابه برگردانید. وقتی گفت‌وگو کمی جریان پیدا کرد، اگر دوست دارید آن‌ها را ببینید یا بشنوید، پیشنهادی مشخص مطرح کنید: یک تماس، یک قهوه، یک پیاده‌روی. یک پیشنهاد مشخص با راهی آسان برای رد کردن، مهربانانه‌تر از یک «باید وقتی دیدار کنیم» مبهم است.

اگر پاسخ کوتاه باشد، یا پاسخی وجود نداشته باشد

یک پاسخ کوتاه ممکن است صرفاً نشان‌دهنده یک هفته شلوغ باشد و نه حکمی درباره شما. اگر پاسخی دریافت نشد، یک پیگیری ملایم بعد از مدتی منطقی است؛ بعد از آن، اجازه دهید موضوع قدری به حال خود بماند. شما تماس گرفتید، آنها می‌دانند به آنها فکر کرده‌اید، و در همچنان باز است. پیام‌های مکرر یک حرکت مهربانانه را به فشار تبدیل می‌کند.

تماس گرفتن را به یک عادت تبدیل کنید

دوستی‌ها اغلب بدون اینکه کسی تصمیم بگیرد کم‌رنگ می‌شوند، تنها به این دلیل که هیچ‌کس پیام نمی‌نویسد. یک عادت کوچک این را جبران می‌کند: وقتی کسی در ذهن شماست، همان موقع پیام بدهید، به جای اینکه منتظر لحظهٔ بهتر بمانید که به ندرت پیش می‌آید. با توجه به اینکه مردم معمولاً ارزش تماس گرفتن را دست‌کم می‌گیرند، ریسک نوشتن معمولاً کمتر از ریسک گذراندن یک سال دیگر بدون تماس است.

جایگاه Clutch

Clutch یک استودیوی پیام برای iPhone است. «تماس با یک دوست» یکی از پنج موقعیت در ابزار ایده‌های پاسخ آن است، با عبارت‌هایی در لحن‌های مختلف، از جمله یکی که واضح می‌کند که پاسخ دادن فوراً ضروری نیست. شما خودتان عبارت را انتخاب، ویرایش و کپی می‌کنید. Clutch هیچ‌وقت برای شما پیام نمی‌فرستد و احساس طرف مقابل را حدس نمی‌زند.

در ادامه مطلب

• Liu, Rim, Min & Min (2023), The surprise of reaching out: Appreciated more than we think, Journal of Personality and Social Psychology
• Kumar & Epley (2018), Undervaluing gratitude: Expressers misunderstand the consequences of showing appreciation, Psychological Science
• Levin, Walter & Murnighan (2011), Dormant ties: The value of reconnecting, Organization Science
• Huang, Yeomans, Brooks, Minson & Gino (2017), It doesn’t hurt to ask: Question-asking increases liking, Journal of Personality and Social Psychology