Gemiddelde stemfrequentie voor mannen en vrouwen: wat onderzoeken hebben gevonden

Wat de onderzoeken daadwerkelijk meten

Wanneer onderzoek de stemfrequentie rapporteert, wordt meestal de fundamentele spreekfrequentie gemeten: hoe vaak per seconde de stemplooien trillen terwijl iemand praat, uitgedrukt in hertz. vocale frequentie is de perceptie van de luisteraar van die frequentie, dus de twee volgen elkaar nauw zonder identiek te zijn. Elk figuur hieronder is een gemeten fundamentele frequentie van een specifieke groep mensen, die op een specifieke manier lezen of praten. Die context doet ertoe, want als je de groep of de taak verandert, verandert het aantal ook.

Waarom de stemmen van mannen en vrouwen verschillen

De belangrijkste reden is anatomie. Bij het vergelijken van mannelijke en vrouwelijke larynges ontdekte Titze (1989) dat de fundamentele frequentie voornamelijk wordt geschaald op basis van de lengte van het trillende deel van de stemplooien, met een schaalfactor van 1,6 tussen de geslachten. Hetzelfde artikel beschrijft verdere verschillen in luchtstroom, geluidsvermogen en de vorm van de ruimte tussen de plooien. Een stem is dus nooit slechts één getal: twee mensen met dezelfde gemiddelde frequentie kunnen heel verschillend klinken.

Een grote steekproef onder volwassenen van 40 tot 79 jaar

Een van de grootste datasets is afkomstig van Berg en collega's (2017), die de spreekstem hebben gemeten van 2.472 volwassenen van 40 tot 79 jaar in Leipzig, Duitsland, 1.154 mannen en 1.318 vrouwen. Bij een normale gespreksstem was de gemiddelde frequentie 111,9 Hz voor de mannen en 168,5 Hz voor de vrouwen. Dit zijn gemiddelden over een hele steekproef van de bevolking, en dat is precies wat ze nuttig maakt als referentie en precies waarom ze weinig over één persoon zeggen.

Luidheid verandert het figuur

In hetzelfde onderzoek werden vier luidheidsniveaus gemeten, en de gemiddelden bewogen mee. Voor de zachtste spreekstem waren de gemiddelden 111,8 Hz voor mannen en 161,3 Hz voor vrouwen. Voor een klasstem stegen ze naar 130,2 Hz en 198,0 Hz, en voor een schreeuwende stem naar 175,5 Hz en 246,2 Hz. De praktijkles is dat je eigen meting afhangt van hoe hard je spreekt. Een meting die je doet tijdens het projecteren is dus niet te vergelijken met een meting die je doet tijdens een rustig gesprek.

Een jonger exemplaar, voorlezend

Andere onderzoeken gebruiken andere mensen en taken. Izadi en collega's (2012) maten 200 gezonde volwassenen tussen 18 en 45 jaar in Iran, 100 mannen en 100 vrouwen, terwijl ze lazen. Ze rapporteerden een fundamentele leesfrequentie van 170 tot 240 Hz voor vrouwen en 107 tot 140 Hz voor mannen. Merk op dat dit een bereik is, geen gemiddelde, en dat het lezen beschrijft, dat kan verschillen van spontane spraak. Het is een referentie voor die groep, geen universele standaard.

Waarom de gepubliceerde cijfers het daar niet mee eens zijn

Als je deze onderzoeken naast elkaar legt, komen de cijfers niet precies overeen, en dat mag ook niet worden verwacht. De mensen verschillen in leeftijd, taal en land. De taken verschillen: converseren, lezen, een aanhoudende klinker. Apparatuur, microfoonafstand en analyse-instellingen verschillen. Zelfs gewoonten zijn van belang: Stoicheff (1981) schreef de hogere frequenties die zij aantrof bij niet-rokende vrouwen, vergeleken met eerdere onderzoeken, toe aan het feit dat zij gecontroleerd hadden op roken. Er bestaat niet één correcte gemiddelde stemfrequentie, alleen goed beschreven gemiddelden voor bepaalde groepen.

Hoe mannenstemmen veranderen met de leeftijd

Leeftijd verschuift de cijfers in verschillende richtingen voor mannen en vrouwen. Hollien en Shipp (1972) maten 175 mannen in de leeftijd van 20 tot 89 jaar en vonden een progressieve verlaging van de fundamentele spreekfrequentie van 20 tot 40 jaar, gevolgd door een stijging van 60 tot en met de jaren 80. In de oudere steekproef die door Berg en collega's werd bestudeerd, namen de frequenties van mannen tussen de 40 en 79 jaar significant toe met de leeftijd. De stemfrequentie van een man ligt daarom niet vast gedurende het volwassen leven.

Hoe de stem van vrouwen verandert met de leeftijd

Voor vrouwen onderzocht Stoicheff (1981) 111 niet-rokende vrouwen in de leeftijd van 20 tot 82 jaar en vond relatieve stabiliteit vanaf de adolescentie tot de vroege volwassenheid, en vervolgens een daling in de leeftijdsgroep van 50 tot 59 jaar, die aanhield in de oudere groepen. Ze schreef het toe aan veranderingen in de stemplooimassa na de menopauze. In de steekproef uit Leipzig namen de frequenties voor vrouwen daarentegen niet significant toe met de leeftijd. Verschillen tussen onderzoeken herinneren ons eraan dat leeftijdseffecten gemiddelden zijn en geen voorspellingen.

Een gemiddelde beschrijft een groep, niet jij

Elk cijfer op deze pagina is een groepsgemiddelde of een typisch bereik dat voor een monster wordt gerapporteerd. Individuen variëren om hen heen, en een stem die boven of onder het gemiddelde van de groep zit, is alleen al om die reden niet abnormaal. De bovenstaande onderzoeken definiëren geen grenzen tussen normale en abnormale stemmen, en geen daarvan vertelt u wat uw stem zou moeten zijn. Ze vertellen je waar het midden van een bepaalde groep viel, onder bepaalde omstandigheden.

Waarom een gemiddelde een slechte doelstelling is

Het is verleidelijk om het gemiddelde als doel te beschouwen, vooral voor mensen die typischer willen klinken voor hun geslacht. Duwen naar een getal is precies hoe stemmen gespannen raken. De NIDCD vermeldt het spreken met een te hoge of te lage stem als een van de oorzaken van tijdelijke heesheid. Als u de perceptie van uw stem wilt veranderen, zijn naast de frequentie ook resonantie, tempo en intonatie van belang. Een logopedist kan hier veilig samen met u aan werken.

Hoe u uw eigen spreekstemfrequentie kunt meten

Als je wilt weten waar je eigen stem zit, meet die dan zoals de onderzoeken dat doen: in normale spraak, niet op een enkele aangehouden noot. Neem een minuut gesprek of een korte paragraaf op, voorgelezen in uw gebruikelijke tempo en volume, in een stille kamer, op een vaste afstand van de microfoon. Herhaal dit meerdere dagen, aangezien de stemmen variëren afhankelijk van het tijdstip van de dag, vermoeidheid en ziekte. Je eigen gemiddelde over die opnames is veel betekenisvoller dan welke enkele meting dan ook.

Vergelijk uw cijfer met de onderzoeken

Als je eenmaal een stabiel gemiddelde hebt, vergelijk het dan met de bovenstaande referenties en onthoud hun omstandigheden: de Leipzig-gemiddelden komen van mensen tussen 40 en 79 jaar die conversatie spreken, de Iraanse varieert van mensen van 18 tot 45 jaar die hardop voorlezen. Als uw figuur afwijkt, is dat meestal een beschrijving van u, geen probleem. Wat aandacht verdient is verandering in plaats van positie: een stem die plotseling lager, ruwer of moeilijker te gebruiken wordt.

Wanneer een verandering de moeite waard is om te controleren

De NIDCD beschrijft een schorre stem als een stem die ademachtig, raspend of gespannen klinkt, zachter van volume of lager van stemfrequentie, en adviseert om een arts te raadplegen als de heesheid langer dan drie weken aanhoudt, vooral zonder verkoudheid of griep. Pijn bij het spreken of slikken, moeite met ademhalen, een knobbel in de nek of langer dan een paar dagen je stem verliezen zijn ook redenen om naar de dokter te gaan in plaats van te blijven meten.

Waar VocalMaxx past

VocalMaxx neemt korte stemsamples op en toont uw stemfrequentie in hertz, de stabiliteit ervan en het gebruikte bereik, zodat u onder vergelijkbare omstandigheden uw eigen gemiddelde kunt vinden en uw opnames in de loop van de tijd kunt vergelijken. Het vergelijkt je niet met bevolkingsnormen en beoordeelt je stem niet met een gemiddelde, en het aflezen ervan is een meting, geen diagnose. Het is geen medisch hulpmiddel. Stop met oefenen als het pijn, irritatie of heesheid veroorzaakt en zoek professioneel advies.

Meer lezen

• Berg, Fuchs, Wirkner, Loeffler, Engel & Berger (2017), The speaking voice in the general population: normative data and associations to sociodemographic and lifestyle factors, Journal of Voice
• Izadi, Mohseni, Daneshi & Sandughdar (2012), Determination of fundamental frequency and voice intensity in Iranian men and women aged between 18 and 45 years, Journal of Voice
• Titze (1989), Physiologic and acoustic differences between male and female voices, The Journal of the Acoustical Society of America
• Hollien & Shipp (1972), Speaking fundamental frequency and chronologic age in males, Journal of Speech and Hearing Research
• Stoicheff (1981), Speaking fundamental frequency characteristics of nonsmoking female adults, Journal of Speech and Hearing Research
• NIDCD: Hoarseness